نظرات کاربران درباره کتاب جین در فانوس تپه

کتاب شیرین و قشنگی بود...در مورد دختر نوجوونی به اسم جین که با مادر، مادربزرگ و خاله اش توی عمارت اشرافی دلگیری زندگی میکنه و جو سنگین اونجا رو که همیشه انگار همه زیر سلطه مادربزرگش هستنو دوست نداره...تا یه روز یه نامه به دستش میرسه و شرایط زندگیش کلا تغییر میکنه... من به شخصه مجموعه امیلی در نیومون، آن شرلی و قصر آبی از این نویسنده رو بیشتر دوست داشتم و یه جورایی شاید فضای این داستان برام تکراری بود. به نظرم برای نوجوونا بیشتر جالب باشه...ولی خوندنش سرگرم کننده است ودر کل وایب خوبی داره

مونتگومریه دیگه. :) با توصیف‌های نرم و لطیف و داستان‌هایی با پایان خوش.

جین، با مادر و مادربزرگ تو شهر تورنتو زندگی می‌کنه. مادربزرگ جین زن بشدت مستبد و گوش تلخیه که مدام به جین نیش و کنایه می‌زنه و به نحوی سعی می‌کنه بین جین و مادرش فاصله بندازه. جین به صورت اتفاقی متوجه می‌شه پدرش زنده‌اس و طی یک نامه پدر جین، درخواست می‌کنه جین تابستان رو با اون بگذرونه. جین با بی‌میلی تمام مجبور به رفتن می‌شه دیدن پدرش، امااا... داستان فضای خوبی داشت اما به پای داستانای دیگه‌ی نویسنده نمی‌رسید. به عنوان یه کتاب کوتاه خوب بود اما به عنوان تک‌کتاب، من قصرآبی رو بیشتر دوست داشتم.

فقط مونتگمریه که می تونه منو با تمام وجود با خودش همراه کنه، در حالی از همون صفحات اول پایان کتاب دستم میاد😅 جین، دختریه که با مادر مهربون ولی مطیع و مادربزرگ پولدار ولی مستبدش زندگی می کنه و از پدرش خبری نداره، تا اینکه نامه ای از پدرش میاد و به دنبال اون، جین مجبور می شه به جزیره ای بره که پدرش در اون زندگی می کنه؛ سفری که اول دوست نداره بره و آخر دوست نداره برگرده🤭 کتاب خیلی روون و قشنگیه و با اینکه کلیشه ایه، به درد شب های تابستون می خوره. به نظرم بعد از خوندن کلاف سردرگم و قصر ابی، می تونه انتخاب خوبی برای خوندن از کتاب های تک جلدی مونتگمری باشه. توصیفات جزیره انقدر زیباست که تقریبا همشو هایلایت کردم، و عجیبه که اتفاق های ساده و بعضا خنده دار اهالی جزیره انقدر به دلم می شینه، انگار که از نزدیک می شناسمشون! پایانش جا داشت یکم طولانی تر باشه و بیشتر بهش پرداخته شه، اما همون چند صفحه ی آخر هم حسابی منو سر ذوق آورد! امیدوارم همیشه کتاب نخونده ای از مونتگمری داشته باشم که با تمام وجود از دنیای قشنگی که می سازه لذت ببرم :)

⛓️جین در فانوس تپه داستان شیرین و روانی داشت، شخصیت‌پردازی‌ها قابل لمس بودند ولی کتاب شبیه به مجموعه داستان‌های مختلف از زندگی جین بود در عین حال که یک جریان اصلی داشت در هر فصل یک داستان روزمره گفته میشد و خیلی روند داستان تند بود و بنظرم نوجوان‌ها بیشتر لذت میبرند از خوندن این کتاب. قصر آبی رو از این نویسنده بیشتر دوست داشتم و قراره امیلی در نیومون رو هم بخونم. در مورد ترجمه، ترجمه روانی بود ولی اسم مکان‌ها فارسی‌سازی شده بود که بنظرم خیلی غیرحرفه‌ای بود.⛓️

یک کتاب پراز توصیفات زیبا و دل نشین و یک فضای گرم و دل انگیز 👌

جین .. دختر کوچک افسرده زیبای من! که شبها فقط با نور ماه آرام میگرفتی حالا حالت کنار فانوس تپه ، چطور است؟ کنار آتش سرخ شومینه ، موج های رقابت جو، عطر نمک ساحل و چشم انداز بی انتهای دشت ها.. چه خبر از مرباهایت جین؟ یا ترشی هایی که در انبار جا خوش کرده بودند؟ آیا هنوز به درستی پیراشکی درست کردن را یاد نگرفتی؟ آیا باغچه ات هنوز عطر لادن و همیشه بهار و بنفشه میدهد؟ جین.اینجا ماه نقره ای نیاز به تمیز کاری دارد و ستاره ها دیگر در آسمان چشمک نمیزنند.. راه گم کرده ایم. به نظرت آیا ما هم روزی از پلاک ۶۰ خیابان نشاط کوچ خواهیم کرد؟ منتظر پاسخ نمی مانم. میدانم که تو در خانه جادویی ات آرام گرفته ای و در کنار همه ی افسانه های جزیره پرنس ادوارد💙

کتاب واقعا واقعا قشنگی بود! ال ام مونتگمری با ایده های خارق‌العاده ش نا امیدم نکرد و تونست منو دوباره به وجد بیاره!!! هرچند کتاب چند تا مشکل کوچک داشت، برای مثال ، روند داستان چپکی پیش می‌رفت، اوایل داستان، داستان به قدری کش داده شده بود که اصلا از روی چند تا صفحه پریدم و قسمات خوب در حین 2 بار پلک زدنم به پایان رسیدند. پایانش هم خیلی cheesy بود🧀🥲 ولی غیر از اون ها خیلی کتاب خوبی بود و خیلی توسط بعضی از شخصیت ها ragebait شدم 😖 بهتون پیشنهاد میکنم به جین در فانوس تپه سر بزنید و با ماجراهای جالبش آشنا بشید🌅

جین در فانوس تپه؛برای من خیلی وایب آنی شرلی رو میداد^ برای همین بیشتر جذب شدم به خوندنش. حین توضیح دادن مناظر، یاد گرین گیبلز می افتم.

کلا کتابای ال ام مونتگمری درمورد طبیعت و اینجور چیزا زیاد توشون هست و واقعا توصیفاتش جذاب و قشنگه و خب مثل بیشتر کتابای لوسی،این کنابم پایان خوبی داشت که البته شاید بعضی افراد از این جور پایان های گل بلبل خوششون نیاد ولی من دوسش داشتم هم پایاتش و هم کل داستانشو و اور قصر آبیو خونده باشی(از همین نویسنده) میشه گفت شلیه همون کتابه

با اینکه کتاب قشنگیه ولی به اندازه باقی آثار مونتگومری قشنگ نبود 🙄

مناسب سنین‌ نوجوانی

یک کتاب مناسب نوجوانان

دوست داشتنی و دلنشین🌿

شیرین و دلگرم کننده .

مثل همیشه یک کتاب و زندگی در دنیای جزیره پرینس ادوارد. خیلی لذت بخش و شیرین تو این کتاب همراه میشید با جین عزیزم🥹

توصیفات بیش از حد مناظر و افرادی که هیچ نقشی در پیشبرد داستان نداشتند، باعث شد مورد پسندم قرار نگیره. پایان بندیش هم بیش از حد سریع بود. از این نویسنده، کتاب "قصر آبی" رو خیلی بیشتر دوست داشتم.

من واقعا از رمان های این نویسنده لذت میبرم ، فوق العاده توصیفات خیال انگیزی داره ، همه چیز قشنگ هست در کنار درد ها و خوشی ها .. برای من خوندن این کتاب مثل نگاه کردن جین به ماه بود ✨️

همیشه کتابهای مونتگومری از مورد علاقه های من هستن. انقدر که نزدیکه به واقعیت.

واقعا از خوندن کتاب لذت بردم. حتی بیشتر از کتاب امیلی در نیومون مونتگمری دوستش داشتم. عااالی بود. ممنون که توی طاقچه بینهایت هم بود.

یکی دیگه از آثار خانم مونتگمری :)🥰 نیمه های کتاب رهاش کردم چون به نظرم اصلا اون جذابیت و کششی که از قلم ال .ام .مونتگمری توقع داشتم رو درش ندیدم نسبت به قصه های جزیره ، امیلی در نیومون ، آنه شرلی در گرین گیبلز ... . به نظرم برای کسی که تازه میخواد آثار خانم مونتگمری رو بخونه اول از جین در فانوس تپه شروع کنه و بعد قدم به قدم بره سراغ آثار بعدی . . . چون اگر از همون ابتدا مثل من بره سمت آثار جذاب ترش پرتوقع میشه :)

اوه.. نه نظرم کاملا عوض شد بهترین کتاب دنیا

متن روان، داستان زیبا، پایان بندی تقریبا قابل حدس

یکی از کتاب‌های مورد علاقه ام از این نویسنده بود.

زیبا بود خوندش برای من حس خوبی به همراه داشت اگر سبک آثار مونتگومری رو دوست دارید از دستش ندید

مثل تمام آثار مونتگومری عزیز، لطیف و دوست داشتنی،با همون حال و هوای همیشگی , شاید به پای آن شرلی ، یا امیلی نرسه ولی اگه از دنیای مونتگومری لذت میبرید خوندنش قطعا لذت بخش خواهد بود💖🌿