نظرات کاربران درباره کتاب روزها، ماه ها، سال ها

گاهی بعضی کتاب‌ها با اینکه کوتاهند، اما حس می‌کنی یه چیزی را درونت جابه‌جا کردند. «روزها، ماه‌ها، سال‌ها» برای من از همون‌ها بود. داستانش خیلی ساده است؛ یک پیرمرد، یک روستا، یک خشکسالی و یک بوته‌ی ذرت. اما همین سادگی، عجیب عمیقه. پیرمردی که می‌تونست مثل بقیه بره و جونش را نجات بده، می‌مونه چون نمی‌خواهد تسلیم شود. حس ایستادگی پیرمرد در ذهنم مانده. اینکه چطور آدم می‌تونه در اوج تنهایی، هنوز به چیز کوچک دل ببنده و براش بجنگه. اون بوته‌ی ذرت کم‌کم تبدیل می‌شه به چیزی فراتر از یک گیاه؛ چیزی شبیه امید. کتاب کوتاه است و زود تمام می‌شه، اما حال‌وهوایش تا مدت‌ها می‌مونه.