نظرات کاربران درباره کتاب انزجار؛ توماس برنهارت در سان سالوادور

حروف معرفی کتاب در هم ریخته است و قابل خواندن نیست. لطفا رفع اشکال کنید.

"اگر سر صبحانه تلویزیون را روشن کنی می‌بینی توی تکتک کانال‌ها یک ابلهی دارد سؤال‌های ابلهانهٔ تکراری از یکی از این سیاست‌مدارها می‌پرسد و او هم یک مشت خزعبل تحویلش می‌دهد. تنها فایده‌اش این است که صبحانه را کوفتت می‌کند و گند می‌زند به روزت."

دوتا ترجمه از کتاب وجود داره فکر کنم این ترجمه بیشتر به متن اصلی نزدیکتر و وفادار تر باشه

انزجار کتابی بود که به سختی تمام شد چرا که دو ساعت تمام مجبور به گوش دادن غرغر‌های انتقام‌جویانه‌ی یک نفر بودم. از نظرم اگر راوی از سبک زندگی یا فرهنگ و سیاست کشورش ناراضی بود و با خشم راجع بهشون غر میزد و فحاشی میکرد، خودش هم دچار اختلالات فرهنگی شدیدی بود. اختلالاتی که باعث خود برتر بینیش شده بود و جامعه رو از بالا به پایی نگاه می‌کرد. همین که به دوستش میگفت احمق هست که برای تغییر در فرهنگ نامساعد مردمش درحال تلاش کردن هست و باید فقط خودش رو بردارد و برود، به نظر نشان محکمی برای این خود برتر بینی و خودشیفتگی ذاتی فرد هست. شاید هم چون از شدت خشم و انزجار، کشورش رو از دنیای مطلوبش خارج کرده بود. به هر حال من نپسندیدم و صرفا انگار غرغر زدن‌های بی‌وقفه‌ش رو گوش کردم (در واقع خواندم) که خب قطعا بویی از انتقاد نداشت و طبق نام کتاب فقط رنگ و بوی انزجار می‌داد. و این دو ستاره رو هم برای سبک‌ادبی و شجاعت در بیانِ نویسنده، بهش دادم.

خیلی بد و افتضاح بود چیزی خاصی برای گفتن نداشت