نظرات کاربران درباره کتاب زلزله ده ریشتری

سلام لطفا تو طاقچه بی نهایتم قرارش بدید 🥲

بسم رب شهدا و صدیقین این کتاب من را شدیدا تکان داد جایی ازش نبود که گریه نکنم جایی ازش نبود که دلم نشکنه جایی نبود که سر به فغان نکشم اما در پس تک تک گریه ها دلشکستگی ها و فریاد و فغان ها این کتاب بوی امید هم میداد خدا کند وقایع اول این کتاب هرگز رخ ندهد این کشور کم جفا ندیده عجل لولیک فرج

عالی. یه کتاب بسیار بینظیر از آقای اکبر خانی. اگه خوشتون اومد عزرائیل هم بخونید

نیما اکبرخانی بار دیگر قدرت داستانسراییش را به رخ مخاطب کشید. گاهی اوقات داستان چنان به اوج می‌رسد که نفس مخاطب را در سینه گرو می‌کشد.

همین الان تموم شد فقط میتونم بگم واقعا کتاب جذاب و عجیبی بود. سر فرصت میام و مفصل مینویسم

خیلی باید حواست رو جمع کنی موقع خواندن تا بتونی قسمت‌های مختلف داستان رو بهم ربط بدی ولی پایان داستان و جمع بندی عااالی بود

دقیقا برای این روزها عالی

با کتابی روبه رو هستید که شما رو وارد دنایایی جدید می کنه کلی حس قشنگ رو باش تجربه می کند غم شادی غرور ضعف..... در کل عالیههه

نیما اکبر خانی خیلی خوب داستان نویسی میکند مانند کتاب عزرائیل ۱ و ۱/۵ که واقعا عالی بودن👍👍👍👍👍

به تمام علاقه مندان به ایران توصیه میشه اونم از نوع شدید هم از نظر داستانی و جذابیت قصه‌ای کار خوب و شاهکاری هست هم از نظر محتوا که بسیار عمیق و دارای ابعاد گوناگون برای تمام علاقهمندان به ایران

این کتاب عالی است ...پراز هیجان...وفقط خداروشکر که تخیلی است ....سه بار خوندم....آقای اکبرخانی دست مریزاد ....بازهم گل کاشتی

این کتاب در یک فضای سورئال آینده ایران رو ترسیم می‌کنه ولی تک تک اتفاقاتی که توصیف میشه ما به ازای امروزی داره و کاملا میشه به اتفاقات حال حاضر ارتباطش داد. جدای از داستان بسیار خوبی که داره و جدای از جنبه سرگرمی اگر می‌خواید اتفاقات امروز رو با دید بازتر ببینید حتما این کتاب رو بخونید جناب اکبر خانی قلم بسیار خوبی دارند کتاب عزرائیل هم از دید من بهترین رمان معمایی امنیتی بود که تا امروز خوندم و حتی با کتابهای فریدا مک فادن هم که این روزها خیلی ترند شده و همه ازش تعریف میکنند قابل قیاس نیست و یک سر و گردن بالاتره

عالی ، عالی ، عالی در قالب داستان خوب ایران بعد براندازی را شرح داده .

یه کتاب خفن ایرانی اینکه کتاب به صورت مصاحبه نوشته شده یه فضای جذاب ایجادمیکنه و همچنین اینکه هر مصاحبه به مثل یه تیکه پازله که تو باید خودت جورش کنی تو رو به خواندن ادامه کتاب ترغیب می‌کنه. ایده نویسنده جالبه و نحوه نوشتنش هم خیلی تو فضاسازی کمکی می‌کنه. از لحظه ای که صفحه اول کتاب رو خوندم تا وقتی که کتاب رو تموم کردم از خواندن دست نکشیدم. توصیه میشه.

در مجموع کتاب خوبی بود

این کتاب رو برای بار دوم با دقت بیشتری خوندم، دست خوش به آقا نیما اکبرخانی بابت این اثر کم نظیر، امیدوارم روزی برسه که مردم در صلح جهانی زیر بیرق حضرت ولیعصر(عج) قرار بگیرند و طعم واقعی عدالت اجتماعی رو درک کنن… این کتاب هم کاربردی است و هم درس عبرت پس خیلی خوبه که تجربه رو تجربه نکنیم التماس دعا دارن پاکان

چقدر شبیه وقایع الان هست :(

کتاب رو یک نفس خوندم .جذاب اما بی نهااااایت تلخه.نویسنده به جهان داستانش کاملا مسلطه که باعث میشه داستان افت نکنه .در عین حال که کتاب در ژانر تخیلی طبقه بندی میشه به راحتی میشه اتفاقات داستان رو تصور کرد و اونها رو دور از ذهن ندید.در کل امیدوارم غیر از بخش نابودی اسرائیل باقی کتاب همیشه تخیلی باقی بمونه.

ترسناک بود،فکرش ترسناکه،زلزله،جنگ اتمی،نابودی وبعد مثل ققنوس از خاکستر متولد شدن،، انشاالله اتفاق نیوفته،وهمیشه یک داستان بمونه،،مانا باشی.

عالی یک نویسنده جوان و با استعداد و تلاش بدون تردید بخونید

این کتاب را بصورت فیزیکی خواندم نویسنده علاقه دارد اتفاقات آینده از زلزله تهران و حمله کشورهای جهان را تصورسازی کند نویسنده تصور عداه‌ای غافل که با حمله کشوری خارجی به امید وضع بهتر دل بسته‌اند را خوب پرداخته است. اما اینکه چطور بعد دوسال از زلزله و من جمله‌ حمله‌ای اتمی خانمان برانداز، مردمان ایران چگونه توانستند با اقتدار کشوری مانند اسرایئل را فتح کنند، چگونه پیاده روی بزرگ را برای فتح آن انجام دهند، چگونه آنها را دچار غفلت کردند، چگونه توانستند جنوب ایرانِ تسخیر شده را آزاد کنند، با چه تجهیزاتی اینکارها را عملی کردند، هیچ توضیح کامل و قابل قبولی نداده است. نویسنده با مرور جزئی تاریخ حمله مغول ها به ایران و آن کشتارهای وحشیانه که هنوز در سال ۱۴۰۳ اثری از آن ضربه مهلک بر پیکر ایران اسلامی وجود دارد، متوجه می‌شد کشوری که چنین سهمگین مورد تهاجم از شمال، جنوب، غرب و شرق و حملات اتمی فرار می‌گیرد، نمی‌تواند به همین راحتی که نویسنده بیان کرده است نتنها اشغالگران را بیرون کند که به کلی کشور متخاصم دیگر هم حمله نظامی موفق داشته باشد. به هر روی به‌عنوان یک کتاب تخیلی، کتاب بدی نبود اما چارچوب سفت و محکمی نداشت.

شما با یه کتاب ظاهراً تخیلی روبه‌رو هستید که از زلزله‌ای در تهران شروع و به تجزیه ایران و جنگ جهانی سوم پایان می‌یابد. کتاب روند یکسانی ندارد و جایی خسته‌کننده می‌شود و جایی هیجانی و با روندی خوب و جای دیگر با روندی خبرنگار‌طور و مجله‌وار که واقعا حوصله سر بر است. در مجموع کتابی‌ست که نمی‌توانید کنار بگذارید و زندگی‌تان به دو بخش قبل از خواندن این کتاب و بعد از خواندن این کتاب تقسیم خواهد شد. و ترس و استرس واقعی خواهید چشید.

به نظرم "عزرائیل" با اختلاف بسیار زیاد، مقام اول رو بین دو کتاب این نویسنده دارد. حسّی که من از خواندن "عزرائیل" داشتم، اصلاً قابل مقایسه با مطالعه این کتاب نبود...!!!

عالی بود فکر میکنم خوندنش برای هرکسی که ایران رو دوست داره واجبه، آقای اکبرخانی نثر فوق العاده ای دارن وقتی اولین بار به عنوان کارشناس در برنامه به وقت ایران دیدمشون فکر نمیکردم یکی از بهترین نویسنده های علمی تخیلی و امنیتی جنایی ایران باشن چون به این ژانرها تسلط دارم و نمونه های خارجی زیادی خوندم به جرئت میگم کار سختی رو به خوبی انجام دادن.

هنوز نخوندمش ولی همون معرفی کتاب و خوندم یاد این روزها افتادم و توصیه‌های بیشتر کارشناسان که معتقدند ایران باید سلاح هسته‌ای داشته باشه،چون از اسرائیل ملعون هرچیزی برمیاد.نمیگم چیزی که توی معرفی کتاب خوندم اصلا ممکنه یا نه یا کلا چی توی کتاب نوشته دقیقا اما کاش ایران سلاح هسته‌ای داشت.

لطفا تو بخش بی‌نهایت بذاریدش

طی یه داستان ایران در مجموعه ای از بحران ها قرار میگیره از هم پاشیده میشه و ایرانیان‌ هم سختی های زیادی رو متحمل میشن . این کتاب به خوبی نمایی از دنیای بعد از براندازی رو به نمایش میذاره لابه لای داستان یه سری حقایق از جمله دیدگاه ها ، دسیسه های دشمنان ، سهل انگاری مسئولان و ... روایت میشه . درنهایت ایرانیان غیور با وجود همه مشکلات مقاومت میکنن و پرقدرت به عرصه برمیگردن . الان که کشور درحال جنگ هست با خوندن کتاب وقایع برامون ملموس تر شده . اتفاقات درون این کتاب شدیدا آدم رو تحت تاثیر قرار میده . خوندنش رو بهتون توصیه میکنم

کتاب خیلی جالب باقلم روان و جذابی بود بنظرم،چیزی ک خیلی برام جالب بود اتفاقاتی بود ک توی این کتاب ذکر شده بود و بخش عمده ایش رو توی ماه های اخیر در کشورمون شاهدش بودیم بنظرم اتفاقی نیست و از قدرت تحلیل فوق العاده ی نویسنده میاد

هوممم باید بگم که اگه بخوایم به عنوان یه کار علمی تخیلی یا مثلا حتی تاریخ جایگزین بهش نگاه کنیم، کار همچین بدی نیست اما چند تا نکته در موردش به نظرم می‌رسه. اولا، این که توی خیلی از بخش‌های داستان توجیه منطقی و دقیقی برای شیوه پیشروی برخی اتفاقات ارائه نمی‌شه. یعنی خیلی پیشروی‌ها به صرف شانس کاراکترها اتفاق میوفته که این چندان جالب نیست. این که داستان علمی تخیلیه دلیل بر این نمی‌شه که هر چیزی رو بشه تو داستان چپوند و توقع داشت که منطقی به نظر بیاد. دوما، خب داستان داره ایدئولوژی مشخصی رو دنبال می‌کنه. همین باعث شده خیلی جاها بیشتر شبیه اشاعه یه سری تحلیل‌های سیاسی باشه نه داستان. این که چقدر باهاش موافق باشید به خودتون بستگی داره. سوما، قالب کلی روایت "مصاحبه" و تاریخ‌نگاریه که در نوع خودش جالبه ولی جوری ازش استفاده شده که به اون مورد اولی که گفتم، بیشتر دامن زده‌. کلا منطق داستانی فقط در صورتی براتون کاملا قابل قبوله که با ایدئولوژی پشت داستان موافق باشین. وگرنه سوراخ‌های زیادی به چشمتون میاد.

سال ۱۴۰۹؟؟ الان آخرای اسفند سال ۱۴۰۴ هستیم و اکثر این اتفاقات افتاده :))) باورم نمیشه که داریم متن اوایل کتاب رو زندگی می‌کنیم... من هنوز به صفحه ۳۰ رسیدم خیلی مشتاقم بدونم آخرش چی میشه.

از شروع جنگ تحمیلی ایران و آمریکا شش روز گذشته و اکثر اتفاقات این کتاب به واقعیت پیوسته(تا الان فقط نبرد هسته ای رخ نداده)

این کتاب به اندازه صدتا کتاب ارزش داره. این کتاب رو باید در همه مدرسه ها و دانشگاه‌ها تدریس کنن. وای ازین کتاب!

کتابی بسیار پیچیده و فصل به فصل با مزمون سیاسی وکلمات قلمبه سلمبه فصلای اول ذهنتو به اشوب میکشه و همش باخودت میگی وای چه قد بعضی حوادث شبیه حوادث الانه و بعد خداروشکر میکنی که حوادث‌بدتر قید شده درکتاب رخ نداده بامطالعه این کتاب هزاران بار خداروشکر کردم که امنیت داریم و کشورمون یکپارچه و‌متحده فصلای اخر کتاب برای من جذاب تر و‌شیرین‌تر‌بود

داستان کند پیش میره، بیش از حد جزییاتی رو که اهمیت ندارن توضیح داده و در کل برای من جذابیت نداشت تا نصفش رو خوندم، ولی کشش برای خواندن بقیشو ندارم

کتاب خوبی بود نویسنده‌اش آدم کتاب‌خونیه به خاطر همین کلی ارجاع علمی خوب تو کتاب هست

آقای اکبرخانی خیلی خوب کتاب می نویسه مثل این و خاکسپاری دومشون برا این روز ها به خصوص خوبه و خدا نیاره موضوع کتاب

این کتاب رو یکی از افراد همیشه حاضر در صحنه ب من معرفی کرد و خیلی از اون تعریف میشد اما من نهایتا تونستم ۱۱۵ صفحه(از ۵۳۰) صفحه رو بخونم و نتونست نظر منو جلب کنه ◀️از نظر داستان: مجموعه ای از مصاحبات خیالی نویسنده ست که پس از گذشت چند سال از اتفاقات هولناک در ایران(سال ۱۴۰۹) با افرادی انجام شده و مورد نگارش قرار گرفته یکی از این اتفاقات جنگ آمریکا و اسرائیل و کشورهای عربی علیه ایران هست ◀️از نظر جذابیت: حقیقتش اینه که این کتاب مناسب افرادیه که به مسائل کشوری علاقه دارند چراکه پر از تسلط نویسنده به مسائل سیاسی و جنگی،پر از ترس و پر از امیده(از جمله این که داروی سرطان کشف شده ) اما تخیلات نویسنده گاهی فراتر آز انتظاره و منو جذب نکرد س ستاره هم برای همون تسلطشونه

نیما اکبر خانی یک بار دیگر نشون داد که چه کتاب های محشری میتونه بنویسه راستش واقعا خوشحالم که یک پایان کلیشه ای نداشت

سلام لطفا نسخه‌ی صوتی هم اضافه کنیییید.

زمانی که جنگ شد انگار این کتاب مفهومدیگه ای پیدا کرد

من نه دوست نداشتم از وسطاش دیگه فقط ورق زدم... نمی‌دونم چرا اصلا نچسبید! شاید من خیلی تو ذهنم با آثار نویسندگانی مثل آرمان آرین مقایسه می‌کردم که باعث شد این کتاب انتظاراتم رو برآورده نکنه.

اصلا مشابه عزرائیل نبود داستان کشش نداشت تکراری و کسل‌کننده بود توضیحات اضافه داشت

اصلا از کتاب خوشم نیومد ... داستان کاملا چرتی داشت

متاسفانه با یک کتابی مواجه هستیم که با خوندنش کلی استرس به ادم وارد میشه

یا نور پر از اطاله‌ی کلام و حرافی بیهوده در جای‌جای کتاب. کل محتوا/روند/روایت رو می‌شد در نصف این حجم ارائه کرد. به‌علاوه، باتوجه به تحولات این چند سال از زمان نگارش کتاب، بسیاری از فرآیندها و روایت‌های داخل کتاب، غیرمنطقی و بیهوده جلوه می‌کنند.

من ۱۰ صفحه از این کتاب رو خوندم هر چی جلو‌تر رفتم احساس بدرد نخور بودن کتاب بیشتر بهم القا میشد . اصلا نمیدونم هدف نویسنده از نوشتن این کتاب چیه انگار ترس و فوبیای خودشو در قالب کلمات جمع کرده و یک کتال۴۰۰ صفحه ایش کرده ! چرا انسان برای اتفاقی که اصلا معلوم‌نیست بیوفته باید اینقدر استرس و اضطراب تحمل کنه؟ چرا کشور رو اینقدر خار و ضعیف نشون‌داده؟؟ واقعا توصیه نمیکنم به کسی حیف وقتتون رو که بگذارید رو این چرندیات

مجموعه ای از روایت های غیرداستانیه. الگوی مصاحبه به شدت خسته کننده و تیکه پاره س. مگه واقعیه که اینجوری نوشته؟ من هرلحظه منتظر بودم داستان اصلی روایت بشه. موضوع هم باورپذیر نبود و برام جذابیتی نداشت.

قطعا نیمای عزیز در مدت نگارش شیشه مصرف میکرده فک کنم تریاکم میزده وسطاش

واسه اتفاقی که نیفتاده و شاید هرگز نخواهد افتاد یا شاید اگه اتفاق بیفته ممکنه ما نبینیمش این همه دید منفی داشته باشیم و به خودمون استرس بدیم؟ گاهی تفکر در مورد اتفاقی که نیفتاده باعث جذبش میشه. اصلا توصیه نمیکنم

به نظرم وقت تون را صرف تخیلات نکنید. با واقعیات زندگی کنید. داستان هایی را مطالعه کنید که علمی و واقعی باشند.