نظرات کاربران درباره کتاب لیلیان و موزه مزه ها

غذا همانطور که بخشی از فرهنگ یک کشور محسوب میشه بخش خصوصی تر از علایق شخصی نیز می باشد. همانطور که یک بو میتونه ما را به خاطره ای فراموش شده برگردونه، طعم یک غذا نیز پتانسیل ایجاد یک رویا، فکر، خاطره و حتی برانگیختگی احساسی فراموش شده را نیز دارد. کتاب به نحوی دقیق به جزئیات طعم در غذا اشاره دارد و علاقمندان به آشپزی ازش خسته نمیشن. داستان کتاب در هر بخش به سراغ زندگی شخصی شخصیت‌ها می رود و آنها را با طعم های که تجربه می‌کنند به خاطرات دور و گذشته شان که شامل عشق، اندوه و غم است سوق می دهد. دیگر ویژگی کتاب توجه به جزئیات که شامل احساس درونی انسانی و حالات روحی است و توجه و بکار بردن کلماتی ظریف و پر احساس است که می توان نویسنده و کتاب را در سبک نئورمانتیسم قرار داد. ویژگی دیگر استفاده هماهنگ نویسنده از کارکترهای که شامل زوجها، فرد تنها، افراد سردرگم یا با روحیات وابسته و حتی ایتالیایی که ایتالیایی ها، معروف به غذاخوردن خانوادگی می باشند، است. که همانطور که داستان را پیش می برد توجه به خوردن غذا و فرهنگ غذا خوردن را نیز جلو میبرد. مثلا رستوران چینی که بی توجه به انتخاب مشتری بر اساس روحیات فعلی برای مشتری غذا می‌برد و عجیب که مشتری راضی نیز است. در کتاب از اسم غذاهای زیادی یاد شده که مترجم فهیم تا حدامکان آنها را ترجمه و پانویس کرده تا خواننده تنها با یک سری اسم مواجه نشود. اگر از خواندن کتاب‌های با احساسات ظریف، تک موضوعی لذت می‌برید این کتاب خواسته شما را برآورده می‌کند.

با اینکه برای خریدن کتاب دودل بودم کتاب رو خریدم واز خریدم راضیم . اگه از توصیف درباره ی غذا و مزه ها لذت می برید و غذا براتون فراتر از یک روند تکراریه بهتون توصیه میکنم کتاب رو بخونید . آشپزخونه لیلیان جایی بود که من در تصوراتم از یک رستوران داشتم گرم و صمیمی پر از رنگ و بو . آدما هر چقدر که متفاوت باشند باز هم نقاط مشترک اون ها رو دور هم جمع میکنه که یکیش غذا خوردن و آشپزیه .

این کتاب شوق و شور داره. ترجمه‌ش هم عالیه. خوندنش لذت‌بخشه و وادارم می‌کنه به تجربیاتی که از طعم‌ها دارم فکر کنم. نویسنده کارش رو بسیار ماهرانه انجام داده. غذا پختن جادوگریه. اون لحظه که مواد خام رو ترکیب می‌کنی و به اندازه منتظر میمونی تا معجزه اتفاق بیفته. بخونش.

خیلی خوشحالم که این کتاب رو خوندم ،داستان با احساسی که به زیبایی آشپزی و عواطف انسانی را به هم می آمیزد وزیباترین لحظات را به تصویر می کشد، توصیه ای که به شما میتونم بگم این هستش که داستان را با آرامش وبا احساس بخونید و تمام توصیفات رو در ذهنتون به تصویر بکشید اون وقته که شما هم از خواندن کتاب لذت خواهید برد.

کتاب درمورد کلاس آشپزی بود و موضوع متفاوت و بامزه ای نسبت به کتاب ها و رمان های موجود داشت . داستان در حول یک کلاس آشپزی اتفاق میوفته و ماجرا آمیخته شدن ادویه ، غذاها ، مزه ها و دغدغه ها و مشکلات انسان هاست که نویسنده تلاش کرده بود پلی بین این موضوعات برای مخاطب ایجاد کنه و از زبان آشپزی برای مخاطب مشکلات را شرح میداد تا ملموس تر باشد . بعضی از جاهای کتاب برای من حس گنگی داشت و نمیتونستم راحت تصور کنم و ارتباط بگیرم و شاید از نظر یک مخاطب این کتاب سطحی و خسته کننده و بدون هیجان خاصی باشد ولی برای شخص من حکم یه وقفه تنفسی و یک نوشیدن چای گرم و شیرین در بین کتاب های هیجان انگیز و مشکلات روزمره و این روزهایم بود . برای من که به دنیای آشپزی علاقه مند بودم این کتاب لذت بخش و خاص بود

ترجمه عاااالی داستان فوق‌العاده و پر از استعاره‌های زیبا احساس آرامش و لذت داشتم در حین خوندنش. مثل یه تراپی بود