کتاب خانه ای که در آن زاده شدیم

شاید بر سنگ نمناک و سرد بایستم و بیندیشم که این سنگ یخ‌زده زیر روشن‌ترین قلبی می‌آرمد که شناخته‌ام

چیزی همچون امانتداری است خاطره‌ای در قلب کسی:

گریه نخواهم کرد چون تو می‌خواهی ترک‌ام کنی این‌جا هیچ‌چیز لایق دوست‌داشتن نیست

آه! بسیار دلتنگ‌ام اگرچه دیگر اشک‌ها جاری نیستند

هیچ یأسی برای تو نیست چرا که ستارگان هر شب می‌درخشند چرا که عصر شبنم سکوت‌اش را سرازیر می‌کند و نور خورشید سپیده‌دمان را زراندود می‌کند. هیچ یأسی نیست هر چند اشک‌ها همچون رودخانه‌ای جاری می‌شوند:

گریه نخواهم کرد چون تو می‌خواهی ترک‌ام کنی این‌جا هیچ‌چیز لایق دوست‌داشتن نیست

شاید بر سنگ نمناک و سرد بایستم و بیندیشم که این سنگ یخ‌زده زیر روشن‌ترین قلبی می‌آرمد که شناخته‌ام