اولین نکته این است که جملات بسیاری را با «تو» یا حتی بدتر، با «تو همیشه» یا «تو هرگز» آغاز میکنید (زنگ خطر!). نمونههایی از این جملات عبارتند از: «تو هرگز وسایلت را سرجایشان نمیگذاری»، «تو هرگز رابطهٔ جنسی نمیخواهی» یا «تو همیشه بوی پیاز داغ میدهی». این عیبجویی است؛ نه حلمسئله. درواقع بهجای توجه به مشکل اصلی، خودِ فرد را یک مشکل میدانید. توهین، بیاحترامی یا جریحهدارکردن احساسات شریک زندگیتان باعث میشود او تمایل کمتری به تلاش برای حل مسائل داشته باشد.