کتاب شبکه آلیس

«کسانی که هرگز در سرزمین خویش مورد تاخت‌وتاز و تهاجم دشمن قرار نگرفته‌اند، هرگز معنا و مفهوم جنگ واقعی را درک نخواهند کرد.»

آدمای خوب هرگز نمی‌مونن و به‌خاطر گناهی که هرگز مرتکب نشدن، می‌افتن و می‌میرن

«دروغ گفتن به کسی که ما را خوب می‌شناسد کار بسیار سختی است.»

ـــ نمی‌دانستم به کجا اما می‌خواستم فقط بروم، هرجا که شده. از پرتگاهی که بالا رفته بودم به پایین برگردم، آرام و مطیع و نگران نباشم و برایم هیچ اهمیتی نداشته باشد که چرا افتاده‌ام تازمانی‌که نصف راه را پایین آمده باشم.

تا زمانی که ما همدیگر را داشتیم، هیچ‌وقت تنها نبودیم.

هنگامی‌که مجبور به انجام کاری هستید چه اهمیتی دارد که به‌خاطرش بترسید، چون درهرحال مجبورید.

اعداد هرگز دروغ نمی‌گویند؛ همیشه یک پاسخی وجود دارد و این پاسخ یا درست است یا غلط. خیلی ساده. اما هیچ‌چیز در زندگی ساده نیست و برای حل آن هیچ پاسخی در این‌جا وجود ندارد.

هرگز نترس ازاین‌که باعث افتخار من نشی و شکست بخوری

هیچ‌کدوم ما این حق لعنتی رو نداریم که گناه یه نفر دیگه رو بیش‌تر از خودمون ببینیم.

حقیقت چیزی بود که بهترین دروغ‌ها را واقعی می‌ساخت.

زندگی یک روزی این‌جا زیبا بود، خواهرکوچولو، و همین خاطره آن روزها بسیاری از ما را زنده نگه داشته است. من باور دارم که این زندگی می‌تواند دوباره به آن زندگی بدل شود تا وقتی که ما عاشق این سرزمین هستیم تسلیم این قضیه نشویم. من به این باور قلبی دارم چون باید داشته باشم چرا که اگر باور کنیم که آن زیبایی برای همیشه رفته، پیروزی نصیب آن‌ها می‌کند که قلبم به من این اجازه را نمی‌دهد.

اصلاً به‌یادش نمی‌آمد آخرین باری را که با کسی روراست بوده باشد. دروغ برای او خیلی راحت‌تر ازحقیقت و راست‌گویی سخت و جان‌گداز بود.

«مردم احمقند. با چسبیدن به یه داستان نصفه‌نیمه و چند تیکه کاغذ و یک خروار متانت و خونسردی و البته اعتمادبه‌نفس، آدم همیشه می‌تونه برنده باشه.»

زن‌بودن کسالت‌آور است. ما ازدواج می‌کنیم چون این‌کاریه که باید بکنیم و بعد بچه‌دار می‌شیم و بچه‌داشتن تنها چیزیه که خیلی خسته‌کننده‌تر از زن‌بودنه.»

می‌دانستم چه بر سر دخترانی که بدون ازدواج بچه داشتند می‌آمد. کسی درباره آن‌ها حرفی نزده اما تو می‌دانی. کسی حاضر به ازدواج با دختران بد نمی‌شود یا به آن‌ها شغلی نمی‌دهد، خانواده‌اش همیشه سرافکنده و خجالت‌زده خواهند بود و دیگر دوستانشان با آن‌ها حرف نمی‌زنند. زندگی آن‌ها نابود می‌شود.

چرا همیشه این قضیه زیبابودن همراه ماست؟» و هم‌چنان خیره منظره زیبای تاکستان و آسمان بود. «تو دلت نمی‌خواد زیبا باشی؟ من دلم می خواد.» «خب، البته که دلم می‌خواد. اما وقتی مردم برادرامونو می‌بینن، هیچ‌وقت درمورد ظاهرشون نظر نمی‌دن. اونا می‌پرسن: «تو مدرسه چی کار می‌کنی؟» یا «فوتبال بازی می‌کنی؟» هیچ‌کس با ما این‌جوری برخورد نمی‌کنه.» «دخترا خب فوتبال بازی نمی‌کنن.» رُز درحالی‌که با خشم به من نگاه می‌کرد گفت: «تو خودت می‌فهمی من چی می‌گم. والدین ما هیچ‌وقت پسرا رو هیچ‌کجا جا نمی‌ذارن. پسرا همیشه در اولویتن.»

لث، نام رودخانه فراموشی است که در این جهان خاکی جریان دارد، و قصدش از عنوان این رود این است که هیچ‌چیز در این دنیا قدرتمندتر از فراموشی نیست.

آدمای خوب هرگز نمی‌مونن و به‌خاطر گناهی که هرگز مرتکب نشدن، می‌افتن و می‌میرن، قبل‌از این‌که گرفتار آتش جوخه و یا اسیر تخت کثیف زندان بشن. اونا همیشه می‌میرن. این افراد شرور و خبیث هستن که به‌آرومی روی زمین راه می‌رن.

وقتی پای خانوما به میون می‌آد، گل‌ها به دو دسته تقسیم می‌شن. یه نوعش هست که خیلی امن و امان تو یه گلدون زیبا قرار می‌گیره و مراقبت زیادی لازم داره و هر جایی دوام نمی‌آره، یه نوع دیگه هم هست که تحت هر شرایطی که قرار بگیره، با او شرایط سازگاره و کنار می‌آد در کل مقاومتش زیاده، حتی در شومی......

تو نباید برای مدت طولانی به‌خاطر دخترخاله‌ات عزاداری کنی و غصه بخوری. چون واقعاً خودتم نمی‌فهمی که چه‌قدر این زمان به‌سرعت سپری می‌شه و می‌گذره و چه‌طور هفته‌ها پشت هم تبدیل به سال می‌شن. تو می‌تونی عزاداری‌تو بکنی. بزنی همه‌چی رو داغون کنی، یه بند نوشیدنی بخوری و هرکاری که فکر می‌کنی لازمه بکنی، اما همه اینا می‌گذره. چه بخوای و چه نخوای، اون مرده ولی تو هنوز زنده‌ای.

هرکسی در زندگی می‌تونه شکسته بشه. به آدمایی که جای درستی در زندگی قرار دارن نگاه کن، ببین چه چیزهایی بوده که براشون خیلی اهمیت داشته و به اندازه کافی بابتش آسیب دیدن. ما همه یه جورایی زخم خورده‌ایم. لازم نیست به‌خاطرش شرمنده باشیم.

من باور دارم که این زندگی می‌تواند دوباره به آن زندگی بدل شود تا وقتی که ما عاشق این سرزمین هستیم تسلیم این قضیه نشویم. من به این باور قلبی دارم چون باید داشته باشم چرا که اگر باور کنیم که آن زیبایی برای همیشه رفته، پیروزی نصیب آن‌ها می‌کند که قلبم به من این اجازه را نمی‌دهد. جنگ همه‌چیز را تغییر می‌دهد، این را خوب می‌دانم و همه می‌دانیم. تغییر اجتناب‌ناپذیر است اما کجا گفته شده که این تغییر می‌تواند ابدی باشد؟ ما هرگز نمی‌توانیم معصومیت خود را دوباره به‌دست آوریم اما قادر به دوباره ساختن آن هستیم. ما این را به ازدست‌رفتگان بدهکاریم

اعداد هرگز دروغ نمی‌گویند؛ همیشه یک پاسخی وجود دارد و این پاسخ یا درست است یا غلط. خیلی ساده. اما هیچ‌چیز در زندگی ساده نیست و برای حل آن هیچ پاسخی در این‌جا وجود ندارد.

هیچ ترسی وجود نداره که نشود آن را فراموش کرد