به مادر نازنینم،
برای لالاییها و قصههایی که یادم ماند و نماند،
برای تمامِ تنهاییهایش، زمین خوردنهایش،
و فرصت کوتاه دوباره دیدنش.
به پدرم،
برای خاطرهٔ شیرین کودکیهایم،
برای کیهان بچهها و سروش کودکانی که هر هفته و هر ماه برایم میخرید.
و برای ذوق و نشاط پاک و بیغلوغش آن روزها.