کتاب داشتن و نداشتن

دیگر مشروب فایده‌ای به حالش ندارد. هر حالی که حالا داشت داشت و از این به بعد همین بود و اگر آنقدر می‌خورد تا از حال برود بعد از هشیاری باز همان حال دست می‌داد.

انقلابشان برود به درک! من باید فکر بخور و نمیر زن و بچه‌ام باشم و این هم از دستم ساخته نیست. آن وقت او از انقلابش برایم می‌گوید. مرده‌شور انقلابش را ببرد.

دیگر مشروب فایده‌ای به حالش ندارد. هر حالی که حالا داشت داشت و از این به بعد همین بود و اگر آنقدر می‌خورد تا از حال برود بعد از هشیاری باز همان حال دست می‌داد.

بدبخت‌هایی هستند که حاضرند از گرسنگی بمیرند و دزدی نکنند.

تو مثل یک خروس‌جنگی ازخودراضی هستی. مدام قوقولی قوقو می‌کنی

عشق هم یک دروغ کثیف دیگر است.

«خب، بدتر از همه اینکه معمولاً خیلی زوده یا خیلی دیر و بیشتر وقتا باد موافق نمی‌وزه. بعد یه روز حسابی پیش می‌یاد که تو خشکی هستی و قایق نگرفتی.»

هری با خود می‌گفت مشروب می‌خواهم. به من چه که این انقلاب چه غلطی می‌کند. ... لق انقلابش. برای کمک به کارگرها بانک می‌زند و همدست خودش را می‌کشد، بعد آن آلبرت بخت‌برگشتهٔ کوفتی را که آزاری به‌ش نرسانده می‌کشد. این هم یک کارگر بود که کشت. فکر این را نمی‌کند. زن و بچه هم داشت. کوبایی‌ها هستند که به کوبا حکومت می‌کنند. همه‌شان به هم کلک می‌زنند. همدیگر را می‌فروشند. خلایق هرچه لایق. انقلابشان برود به درک! من باید فکر بخور و نمیر زن و بچه‌ام باشم و این هم از دستم ساخته نیست. آن وقت او از انقلابش برایم می‌گوید. مرده‌شور انقلابش را ببرد.

«ببین، این مرد، روبرتو، آدم بدیه. انقلابی خوبیه، اما آدمی بدیه. تو زمان ماچادو اونقدر آدم کشت که حالا از کشتن خوشش می‌یاد. خیال می‌کنه کشتن تفریحه، البته در راه خیر می‌کشه. بهترین هدف.»