بریده‌هایی از کتاب سطری پر از میل بوسه

کنار تو خیلی چیزها را گم می‌کنم دست و پایم را زیر این میز و نیمکت‌ها خودکارم را بین همین سؤال و جواب‌ها و ناگهان بلد نیستم بنویسم: «دوصتت دارم!» «دوصتط دارم!» «دوسطت دارم!» خوشبختانه مردود شده‌ام و سال بعد مراقب جلسه باز هم تویی

اگر سنگ قبرها راستگو بودند جهنم خلوت ترین جای جهان بود و سوزن می‌انداختی در بهشت به زمین نمی‌رسید ...

می‌گویند هیچ چیز بیشتر از نه بار بیشتر تا نمی‌خورد من اما هر روز تا می‌خورم هر روز تا می‌خورم هزار بار تا خورده‌ام و باز اگر بشوم می‌شوم آکاردئونی به طول پنجاه سال با صدایی تاخورده ...

صندلی‌ها قیچی‌های عجیبی هستند برای کوتاه آمدن آدم

صندلی‌ها به خصوص اگر پشت میزی بزرگ نشسته باشند وسایلی هستند برای کوتاه کردن آدمی