کتاب ها؛ داستان های مینیمال

امضا بعد از جنگ، معلم به بچه‌ها می‌گفت: «کارنامه‌هایتان را فقط مادرتان امضا کند.»

از جنگ که برگشت، مادرش آینه‌ها را برداشت.

مادرم گفت: «پدرت که خوب شد، مهمانی می‌گیریم.» امشب در خانهٔ ما مهمانی است. مرا به خانهٔ همسایه برده‌اند.

جایی نداشت که پالتوَش را بگذارد. فکر زمستان نمی‌گذاشت از تنش دربیاورد.

از جنگ که برگشت، مادرش آینه‌ها را برداشت.

توبه قبل از همه وارد کلیسا شدم. زن‌ها مرا نمی‌شناختند؛ ولی همهٔ مردها مرا می‌شناختند. یکشنبهٔ بعد با قیافهٔ مردانه رفتم.

مریض که شد، طلبکاران او را به بهترین بیمارستان بردند.

از جنگ که برگشت، مادرش آینه‌ها را برداشت.

از زن مرحومش کینه‌ای به دل نداشت. مردم به‌خاطرِ ثروتش به او احترام می‌گذاشتند.