کتاب فریب

فرقه‌ها می‌دانند که اگر بتوانند روابط شما را کنترل کنند می‌توانند شما را کنترل کنند. زمانی که شما برای اولین‌بار وارد جمع فرقه می‌شوید آنها بمباران عشق را روی شما پیاده می‌کنند و دوستان فوری برای شما پیدا می‌کنند. فرقه‌ها می‌کوشند تا ارتباط شما را با دوستان و خانواده‌ها قطع کنند؛ چون آنها از این‌که دیگران نیز بتوانند روی شما نفوذ داشته باشند متنفرند

همهٔ بدبختی ما از فقر ایمان ماست نه از فقر مالی، اما می‌دانستم همهٔ آدم‌ها دیر یا زود یک روز به این واقعیت پی می‌برند

شما برای راحتی ظاهری چند صباح این دنیا، آتش جهنم رو برای خودت می‌خری، چون نه‌تنها به نفس خودت ظلم کردی، بلکه زحمات نسل‌های پاک قبل از خود را ضایع کردی، هم نسل‌های باقی‌مانده از خود رو تباه خواهی کرد؛ چون آن‌ها هم از آلودگی‌های روحی و جسمی تو و رعایت نکردن حلال و حرام تو متأثر می‌شوند. در واقع تو ملتی رو آلوده می‌کنی. بی‌اعتنایی به دین، کفره سمانه‌خانم.

در فرقه‌ها هرگونه اطلاع خارج از جمع خود شیطانی تلقی می‌شود. به اعضا می‌گویند مطالب مخالف فرقه را نخوانند و باور نکنند؛ چون فقط اطلاعات رسمی از سوی فرقه حقیقت دارد و اگر این اطلاعات مخالف فرقه را پیش کسی ببینند آن فرد را از فرقه طرد می‌کنند!

گناه من گرچه کوچک بود، اما ناخواسته مرتکب جنایت بزرگی شدم که جبران‌ناپذیر است.

فاصلهٔ بین حُرّیت و خَریت فقط یک نقطه است. خیلی از آدم‌ها یک‌شبه حُر می‌شوند و خیلی‌ها هم یک شبه خَر

چندین چراغ دارد و بی‌راهه می‌رود بگذار تا بیفتد و بیند سزای خویش

با خودم می‌گفتم اگه یه روز تو رو پیدا کنم تیکه‌تیکت می‌کنم. آتیش می‌زنم، ولی حالا که تو رو این‌جا پشت میله‌های زندان می‌بینم می‌فهمم که قدرت بزرگی اون بالا هست که اگه بخواد انتقام بگیره، به خاک سیاه می‌نشونه.

کاش می‌شد زمان را مثل عقربهٔ ساعت به عقب برگرداند و از نو شروع کرد.

کاش زودتر می‌دانستم که عشق و محبت واقعی را می‌شود در درون خود پرورش داد و کاش می‌فهمیدم که همیشه نباید منتظر می‌شدم تا او مرا نوازش کند، بلکه باید نوازش می‌کردم و محبت را به او هم می‌آموختم.

گاهی فقط مرور زمان است که می‌تواند مسکّن بعضی از دردهای سنگین باشد.

چندین چراغ دارد و بی‌راهه می‌رود بگذار تا بیفتد و بیند سزای خویش.

فرصت دور هم جمع شدن اعضای خانوادهٔ ما فقط در وقت خوردن بود؛ یا هنگام شام و ناهار یا وقت چای و میوه. در غیر این‌صورت هرکس مشغول کار خودش می‌شد.

در فرقه‌ها با استفاده از تکنتیک کنترل زمان، اعضای وابسته را به‌حدی با ملاقات‌ها و مأموریت‌های بی‌پایان مشغول می‌کنند تا آنها به‌دلیل این‌همه مشغولیت‌های مختلف نتوانند به مسائل شخصی و غیرفرقه‌ای بیندیشند.

معتقدیم صاحب‌الزمان ظهور کرده و قیامت برپا شده. با همهٔ کمبودی که از لحاظ علمی نسبت به معلومات الهام داشتم، با این حرفی که از او شنیدم، راستش او و خانواده‌اش را کودن و منحرف یافتم و به ایمان و اعتقاد خود بالیدم و در یک لحظه دلم برای حماقت و نادانی‌شان سوخت. گفتم: یعنی شما به قرآن اعتقاد ندارید؟ الهام گفت: چرا ما به همهٔ پیامبران و پیامبر اسلام و دوازده امام و قرآن معتقدیم، اما اعتقادمان بر این است که صاحب‌الزمانی که در همهٔ ادیان منتظر هستند ظهور کرده و با ظهور او قیامت هم برپا شده و صاحب‌الزمان که از نظر ما، باب و بهاست، دیانت جدیدی را از سوی خدا آورده‌اند و ما پیروان آن دینیم.

الهام در کنار المیرا نشسته بود و من و مادرش هم روی یک کاناپه در کنار هم بودیم. وحید و نوید هم مشغول چیدن میز برای صرف ناهار بودند. الهام گفت: فکر می‌کنی مربوط به چیه؟ گفتم: راستش یه چیزی به ذهنم رسید، ولی مطمئن نیستم. الهام لبخندی زد و گفت: چی به نظرت رسید؟ گفتم: حالا بماند می‌شه خودت بگی؟ الهام گفت: نه واقعاً کنجکاو شدم بدونم چی فکر کردی؟ من کمی جابه‌جا شدم. نگاهی به دورتادور خانه کردم. درودیوار را برانداز کردم. حسی که بر من مستولی شد برایم کمی بیگانه بود. بوی خاصی در فضا پیچیده بود. احساس کردم حتی نوع چیده شدن مبل‌ها که با پارچه‌های زخیمی روی آنها را کشیده بودند کمی با سایر خانه‌هایی که تابه‌حال دیده بودم متفاوت است. دنبال این تفاوت می‌گشتم. ذهنم یاری نمی‌کرد. در لحظات کوتاهی همهٔ رشته‌های افکارم را زیرورو کردم.

فاصلهٔ بین حُرّیت و خَریت فقط یک نقطه است. خیلی از آدم‌ها یک‌شبه حُر می‌شوند و خیلی‌ها هم یک شبه خَر. ما بدبختانه از نوع دوم بودیم.

عبدالبها یک مزدور سیاسی بوده که برای انگلیس کار می‌کرده چند تا هم لوح داره که برای بریتانیای کبیر آرزوی پیروزی کرده. دست آخر هم از دولت انگلیس نشان سِر گرفت؛ درست همون نشانی که انگلیس به سلمان رشدی داد. اگه می‌گن ما در سیاست دخالت نمی‌کنیم، برای اینه که سیاست امروز دولت ایران به نفع اون‌ها نیست و راهشون نمی‌دن

در فرقه‌ها با استفاده از تکنتیک کنترل زمان، اعضای وابسته را به‌حدی با ملاقات‌ها و مأموریت‌های بی‌پایان مشغول می‌کنند تا آنها به‌دلیل این‌همه مشغولیت‌های مختلف نتوانند به مسائل شخصی و غیرفرقه‌ای بیندیشند.

در فرقه‌ها ارزش و اعتبار انسان‌ها و خانواده‌ها به میزان وفاداری و تبعیت بی‌چون‌وچرا از رهبری و تشکیلات تعریف می‌شود و هرکس به اندازهٔ وابستگی‌اش به ارزش و اهمیت می‌رسد؛ وگرنه دستگاه ارزش‌گذاری او را به یک ضدارزش تبدیل می‌کند.

فاصلهٔ بین حُرّیت و خَریت فقط یک نقطه است. خیلی از آدم‌ها یک‌شبه حُر می‌شوند و خیلی‌ها هم یک شبه خَر.

من ماندم و اقیانوس ماتم

فاصلهٔ بین حُرّیت و خَریت فقط یک نقطه است.

نهایتاً با خود گفتم: احتمالاً متفاوت بودن این خانه با خانه‌های دیگر برای این است که با وجود فقیرانه بودن نسبی آن، از مبل و صندلی استفاده شده بود و آن حس غریب که نمی‌خواستم آن را باور کنم این بود که اشیاء به نوعی مرده بودند و آن بوی مبهم شاید بوی کهنه‌گی بود. همهٔ اینها را که کنار هم گذاشتم با خودم گفتم شاید این خانواده یهودی هستند؛ ولی به خودم اجازه نمی‌دادم که افکارم را تنها به دلیل این‌که نمرهٔ خوبی به هوش و ذکاوتم بدهند بیرون بریزم. شاید اشتباه می‌کردم و این برای آنها توهین‌آمیز جلوه می‌کرد. از این‌رو بهتر دیدم چیزی نگویم. گفتم: الی اذیت نکن خوب بگو دیگه. الهام گفت: نه جداً دوست دارم بدونم چی فکر کردی. گفتم: خانم پرتو شما یه چیزی به‌ش بگید. خانم پرتو گفت: الهام اذیتش نکن. المیرا با خنده گفت: راستش منم کنجکاو شدم بدونم چی فکر کردید؟

باز با تعجب پرسیدم: خُب همهٔ ما از پیروان صاحب‌الزمانیم. الهام گفت: ما معتقدیم صاحب‌الزمان ظهور کرده و قیامت برپا شده. با همهٔ کمبودی که از لحاظ علمی نسبت به معلومات الهام داشتم، با این حرفی که از او شنیدم، راستش او و خانواده‌اش را کودن و منحرف یافتم و به ایمان و اعتقاد خود بالیدم و در یک لحظه دلم برای حماقت و نادانی‌شان سوخت. گفتم: یعنی شما به قرآن اعتقاد ندارید؟ الهام گفت: چرا ما به همهٔ پیامبران و پیامبر اسلام و دوازده امام و قرآن معتقدیم، اما اعتقادمان بر این است که صاحب‌الزمانی که در همهٔ ادیان منتظر هستند ظهور کرده و با ظهور او قیامت هم برپا شده و صاحب‌الزمان که از نظر ما، باب و بهاست، دیانت جدیدی را از سوی خدا آورده‌اند و ما پیروان آن دینیم.

او می‌گفت: کاش کتاب «فرقه‌ها در میان ما» نوشتهٔ مارگارت تالر سینگر را خوانده بودی، در آن‌صورت مطمئناً به‌راحتی کلاه فریب بهاییت به سرتان نمی‌رفت.

در فرقه‌ها شالودهٔ اساسی در تبلیغ و شکار انسان‌ها فریب است. فرقه‌ها فریب می‌دهند تا انسان‌ها را شکار کنند و حقه می‌زنند که آنها را نگه‌دارند.

تصمیم گرفتم نماز بخوانم و این تازه شروع بدبختی من بود. شیطان تلاشش را بیشتر کرد و برای از پا درآوردن من دست‌به‌کار شد. فوری وضو گرفتم و به نمازی ایستادم که مدت‌ها بود رها کرده بودم. وقتی چادرنماز سفیدم را سر کردم، گویی برای اولین‌بار بود که حس می‌کردم خداوند منتظر من است. حس می‌کردم آغوش خدا باز است و فکر می‌کردم خدا بخشنده است و همهٔ گناهانم را می‌بخشد

گرچه نمی‌دانستیم که عمو چیزی از این مسئله به فامیل خواهد گفت یا نه. اما شترسواری که دولادولا نمی‌شد. بالاخره همه می‌فهمیدند که ما مسیرمان را عوض کرده‌ایم و راه دیگری را طی می‌کنیم. از وقتی تمایل خود را به بهاییان نشان داده بودیم، بهاییان مثل پروانه دور ما می‌چرخیدند. به ما احترام فوق‌العاده‌ای می‌گذاشتند و دائماً به ما القا می‌کردند که رضایت بها، یعنی خدا را جلب کرده‌ایم. همه به ما غبطه می‌خوردند و به ما تبریک و تهنیت می‌گفتتند. آن‌قدر ما را تحویل می‌گرفتند که دیگر احساس تنهایی نمی‌کردیم و آن‌قدر به ما محبت کرده بودند که دیگر نیازی به فامیل‌های خودمان نداشتیم.

همهٔ بهاییان سعی می‌کردند رضایت رهبرانشان را جلب کنند و رهبران تشکیلات بهایی چند نفری بودند که هیچ امری و هیچ اقدامی را که بر خلاف میل آنان باشد برنمی‌تافتند. به این چند نفر «خادمین» می‌گفتند که در هر شهری بودند و بهاییان آنان را معصوم و مصون از خطا می‌پنداشتند. همهٔ این خادمین و همهٔ اعضای تشکیلات دستورات اعضای بیت‌العدل را بدون چون‌وچرا اجرا می‌کردند. در واقع رهبران اصلی بهاییان، اعضای بیت‌العدل بودند که در اسرائیل مقر داشتند. همه سعی می‌کردند در خدمت آن چند نفر باشند. همهٔ برنامه‌های بهاییان که در خانه‌ها برگزار می‌شد، از طرف آنان می‌رسید و همه چیز به آنان گزارش می‌شد. تمام مسائل درون تشکیلات و حتی سایر مسائل خارج از تشکیلات و پول‌هایی که جمع می‌شد برای آنها ارسال می‌گشت.