کتاب دنیا بدون تو یکی دو شماره تنگ است

حرف‌ها را کنار می‌زنم و خودِ تو را به دل می‌گیرم.

کاش طوفان امروز مرا پرت می‌کرد سمت خانهٔ شما، باد که می‌خوابید من طوری وانمود می‌کردم که انگار از خیلی سال پیش، کنارت بودم و تو و تو ... راستی! تو با پرنده‌ای که خودش را به پنجرهٔ اتاقت می‌کوبد، چه کار می‌کنی؟

وقت رفتنِ دختر همسایه‌مون از کنار پنجره از ته دل عطسه کردم تا کمی صبر کنه دایی محمود و بچه‌هاش شنیدن دو سه هفته بیشتر موندن.

صورتم با موی تو هم‌عطر بود.

لباس‌هایم همگی بوی سیب گرفتند دارم از جنگل گیسوی تو برمی‌گردم راه لب‌های تو شیب دارد و مسیر طولانی‌ست فکر می‌کنم تا صبح به آغوشت برسم.