بریده‌هایی از کتاب عاشق داعشی من

توی راه هیچ‌کدامشان حرفی نزدند، انگار فقط با قلبشان باهم حرف می‌زدند و صدایی بلندتر از صدای قلبشان در آن لحظات شنیده نمی‌شد.

تا وقتی بشر با رویش بوته‌ای در بیابان، روح تازه کند، می‌توان به نجاتش امید بست! (نهر مسیح)

وقتی بشر با رویش بوته‌ای در بیابان، روح تازه کند، می‌توان به نجاتش امید بست!

وقتی بشر با رویش بوته‌ای در بیابان، روح تازه کند، می‌توان به نجاتش امید بست!

توی راه هیچ‌کدامشان حرفی نزدند، انگار فقط با قلبشان باهم حرف می‌زدند و صدایی بلندتر از صدای قلبشان در آن لحظات شنیده نمی‌شد.

عیبی ندارد، هرکسی دنبال منافع خودش است، برای همین من کاری را می‌کنم که آن‌ها دلشان می‌خواهد! با خودش مدام این‌ها را می‌گفت.

اما چیزی که مرا آرام می‌کند، این است که عشق شما بالأخره روزی مرا شفاعت خواهد کرد