کتاب عقاب

گریهٔ یک مادر برای فرزندش، غم‌انگیزترین صداییه که تا به حال شنیدم.

این مردم حق رو نمی‌خوان چون سودشون در ناحقی و ظلمه. اونا نمی‌دونن که این سودجویی اونا چه بلایی سر این مملکت میاره.

کسی که خدا رو داشته باشه، هرگز بیچاره نیست.

ضعف و بیچارگی یک انسان زمانی خودشو نشون میده و پناه می‌بره به خدا که دیگه در مقابل جبر زندگی کاری از دستش برنمیاد. و اون زمان هست که می‌فهمه قدرت دستش نیست و در مقابل تقدیر چقدر کوچک و حقیره.

درد ما مردم ایران حکومت‌ها نیستن. یکی میره و یکی دیگه میاد! اما همه شبیه به هم میشن! می‌دونی چرا؟ تا ما مردم عوض نشیم، روزگارمون روز به روز بدتر میشه. می‌فهمی چی میگم؟

الهی به امید تو، نه امید خلق روزگار!

الهی به امید تو، نه امید خلق روزگار!

پسرم بی‌ایمانی تو ضرری به خدا نمی‌رسونه ولی تو رو از راه راست دور می‌کنه و اگر ایمان نداشته باشی، ناامید میشی و به خواسته‌هات نمی‌رسی.

ضعف و بیچارگی یک انسان زمانی خودشو نشون میده و پناه می‌بره به خدا که دیگه در مقابل جبر زندگی کاری از دستش برنمیاد

. بچگی و بی‌خیالی دنیای زیباییه که ما نمی‌تونیم اونو برای خودمون نگه داریم و با بالا رفتن سن، آدم ناخودآگاه دیدش نسبت به دنیا عوض میشه و زیبایی‌ها هر روز کم‌رنگ و کم‌رنگ‌تر میشن و ما می‌تونیم زشتی‌ها رو ببینیم

عزیز همیشه می‌گفت واگذار کن به خدا. انتقام و کینه دل آدم رو سیاه می‌کنه. ببخش و فکر مسموم رو از سرت بیرون کن که اگر از ته دلت به عدالت خدا ایمان داری، اون خودش بر همه چیز آگاهه

الهی به امید تو، نه امید خلق روزگار!

یوسف پسرم، این همون چیزیه که تو ندیدی! یادته گفتی خدا فراموشت کرده؟ گفتی اگر به یاد تو نباشه چیکار باید بکنی؟ خدا اینطوری خودشو به آدم‌ها نشون میده. هر روز و هر ثانیه یک معجزه در کنار تو اتفاق می‌افته و به خاطر اینکه این معجزه‌ها زیادن، ما اونا رو نمی‌ببینم. اومدن این عقاب در بدترین روزهای زندگیِ تو، معنا داره. اینکه ما دونفر اینقدر همدیگر رو دوست داریم، معنا داره. و اینکه خداوند به تو هوش و زرنگی داده، پر از معناست و لطف خدا رو نسبت به تو نشون میده.

در واقع کسی نمی‌دونه کدوم راه درست‌تره؛ فقط باید زندگی کرد و با تمام قلبت ایمان داشته باشی هر آنچه از طرف خداست برای ما نیک و پاکیزه است. که خدواند بدی برای ما نداره و این فکر کوچیک ماست که نمی‌تونه بعضی مسائل رو برای خودش حل کنه و از روی ناتوانی، از درگاه خدا ناامید میشه.

اینم به قول عزیز بپسرم به روزگار.

هیچ وقت این حرف عزیز رو فراموش نمی‌کردم که می‌گفت: یوسف! هر خطا، تقاصی داره که باید پس بدی! و اونجاست که زندگی، آدم رو توی تنگنا میذاره! حواست باشه که کاری نکنی که لازم باشه تقاص بدی!

اون بود که از همون بچگی توی گوش من می‌خوند که می‌ببینم که دست خدا داره تو رو به جایی می‌بره! چون هر اتفاق خوب و بدی که برای تو پیش بیاد، برای تو ختم به خیر میشه! و این باور من شده بود. حالا می‌دونم اون چیزی که باور واقعی ما در زندگی باشه، بهش خواهیم رسید؛ و این قانون طبیعت است و تمام.

خدایا این کار هم دست تو...

پسرم بی‌ایمانی تو ضرری به خدا نمی‌رسونه ولی تو رو از راه راست دور می‌کنه و اگر ایمان نداشته باشی، ناامید میشی و به خواسته‌هات نمی‌رسی.