بریده‌هایی از کتاب منطق عشق

انتخاب با تو بودن انتخاب سختی نبود

هیچ پسری روی کرهٔ زمین وجود نداره که ارزش این همه ناراحتی رو داشته باشه. این رو می‌دونم؛ چون خودم هم یه همچین پسری بودم.

«خوبی؟» برای سومین بار این سؤال از طرف او، بیشتر از حد معمول نشان‌دهندهٔ معنا و مفهوم خاصی بود. «آره خوبم...» چه کاری به جز دروغ گفتن می‌توانستم بکنم. «ممنون.»

وجود این همه پسر مجرد در دانشگاه علاقه‌مند شدن به پسری فقط به صورت آنلاین، خیلی مسخره بود. از مسخره هم مسخره‌تر بود.

زمان نمی‌توانست احساسم را، یا بهتر بود بگویم بی‌احساسی‌ام نسبت به او را عوض کند.

و می‌دانستم درد بی‌وفایی‌اش هیچ وقت محو نمی‌شود، اگرچه داشت کمرنگ‌تر و کمرنگ‌تر می‌شد.

آه کشیدم. «ای کاش می‌تونستم ذهن آدما رو بخونم.‌» «به محض اینکه بفهمی چی توشون می‌گذره اون وقت دیگه دلت نمی‌خواد.»

«حتی یه ساعت شکسته هم دو بار توی شبانه‌روز درست کار می‌کنه.»

«مردم انگار وقتی یه رابطه‌ای تموم می‌شه باید یه طرف رو انتخاب کنن... این طبیعت آدماست.»

عشق هم منطق خودش را دارد منطقی که بارها تجربه و آزموده شده این‌گونه عشقی گرمت می‌کند و چنبره می‌زند درون دهلیزهای قلبت