عبد منیب
۱
نیست. بدین ترتیب ملاک در کلام حقیقی، علم حقیقی از جانب متکلم و نیاز حقیقی از جانب مخاطب است.
به واسطه علم حقیقی، متکلم:
۱. به نیاز حقیقی نه کاذب مخاطب پیوسته آگاهی دارد.
۲. به خطاب، پیام و محتوایی که برای مخاطب علم وعمل به آن لازم است پیوسته مطلع است.
۳. به کلماتی که رساننده پیام، خطاب و محتواست پیوسته واقف است.
۴. به تأثیرات پس از خطاب و ادامه کلام پیوسته واقف است.