بریده‌هایی از کتاب کوروش کبیر

«دو گناه بزرگ هست: یکی آن‌که کشاورزانی که از خاک غذا بیرون می‌کشند، خود گرفتار گرسنگی گردند، دیگر آن‌که توانگران خود کار نکنند و دارایی ناتوان را تصرف نمایند.» سپس گفت: «من با آن دو گناه مبارزه خواهم کرد.»

یک جنگاور خردمند پیش از جنگ اول ابزار جنگ خود و دشمن را می‌سنجد و آدم دیوانه فوراً دم مرگ می‌رود.

تن انگلیسی آن حدود یک سال پیش (۱۹۶۰ میلادی) در نیویورک انتشار یافت، در میان ایرانیان ناشناس نیست. چندین بار به کشور ما مسافرت کرده و مطالعاتی به جا آورده و در تاریخ و ادب و داستان‌های ایران و بعضی ملل مجاور غور نموده و انتشاراتی سودمند به شکل مقالات و کتب در این زمینه‌ها به وجود آورده است که اکثر آن‌ها از انگلیسی به زبان‌های دیگر از آن جمله به فارسی ترجمه و طبع گردیده ا

متن انگلیسی آن حدود یک سال پیش (۱۹۶۰ میلادی) در نیویورک

درود به مردم ما از زن و مرد هر جا باشند آنان که پندار نیک دارند و وجدانشان از شر مبرّا است.»

قوانینی در حافظۀ سرشناسان بی‌تغییر مانده بود و در واقع مثل این بود که آن‌ها مختص کهنسالان است که برای محدود ساختن جوانان به کار می‌برند.

کمبوجیه با عصبیت اظهار داشت خانۀ او معبد نیست که تا با ستون‌های صاف استوار شده باشد

از آن تاریخ، یونانیان به نفع دولت شهری خود اهتمام نمودند؛ در صورتی که، کوروش هخامنشی به ایجاد یک شاهنشاهی جهانی اقدام نمود.

چون می‌دانست که آن الهۀ گرامی ارتفاعات در چشمه‌سارهای کوهستان به سر می‌برد و به ندرت به چشم آدمیان ظاهر می‌گردد.

آنچه مهم است شخص باید سواری خوب بداند و تیراندازی آموزد و راستگو باشد.