بریده‌هایی از کتاب آهسته‌خوانی: مجموعه شعر کوتاه

او به دریاهای بی‌ماهی می‌اندیشد من به ماهی‌های بی دریا.

یک شهروند مضطرب، یک کارمند گیج یک شاعر سرگشته، یک انسان بی‌رؤیا؛ تنهایی من شکل‌هایی مختلف دارد.

چشم‌هایت را ارسطو هم اگر می‌دید دست بر می‌داشت از عقلِ ملال آور بی‌خیالِ منطق محزون خود می‌شد قهوه می‌نوشید عشق می‌ورزید «فن شعر» ش را به طرز دیگری شاید...

گاه با خاطره‌های دیروز گاه دلواپسی آینده؛ لحظه، بسیار عزیز است حرامش نکنی!

تا کی در شعرهای من به‌دنبال خودت هستی؟ یک‌بار هم در شعرهای من به دنبال خود من باش. لطفاً مرا آهسته‌خوانی کن!

دست آن کودک که ول شد در شلوغی خیابان‌ها... طعم آن دستم.

تن‌های ما تنهاست دل‌های ما با هم دل، از تو لبریزست تنهای تنها هم.

من از عشق داغم و از داغ سرشار.

نه این باران که هر باران دیگر بی‌تو باران نیست.

بهار، لبخندی است که از لبان تو تکثیر می‌شود در باغ.

- چای یا قهوه؟ - نه عزیزم چشم‌های تو!

اندازه باران... ـ چه می‌گویم؟ اندازه احساس یک کودک به باران دوستت دارم.

تقویم ما، تمام ورق‌هایش تعطیل هم که باشد هر روز ذهن من در دفتر حضور شما تیک می‌خورد.

تو اینجا نیستی تمام نیمکت‌های جهان خالی است.

گریبان را که بگشایی اجابت می‌شود دستم. هوای چیدنِ ماه است در باران پاییزی.

باد با خود می‌بَرَد ما را ناگهان ما را به‌خود می‌آوَرَد باران.

مثل گلدان که دلتنگ نور است مثل صحرا که دلتنگ باران آآآآآآآآی دلتنگی من!

خانه‌های نیم‌ساز شهر را خسته می‌کنند عشق‌های ناتمام روح را.

آفتابِ تراویده در مهرگانم! خون دلتنگی توست در رگانم.

از همین بادی که می‌آید خوب می‌فهمم عطر تو یک شهر را دیوانه خواهد کرد.

اگر باران نگاهت را بلد باشد به اقیانوس هم راضی نخواهد شد.

خیره باشی به کسی بعد... ای داد ای داد خیرگی درد بدی است.

کسی این قدر بارانی کسی این قدر نارنجی... فقط پاییز گه گاهی شبیه توست.

گاه با خاطره‌های دیروز گاه دلواپسی آینده؛ لحظه، بسیار عزیز است حرامش نکنی!

ازین دشوارتر، اما زمستان‌های بسیاری است در یادش کلاغ پیر.

و عشق و مرگ از ابتدای خلقت آدم کاری به‌غیر خاطره‌سازی نداشتند.

برف‌پاک‌کن‌ها از پسِ دلتنگی من بر نمی‌آیند.

عکس با خاطره معنی دارد کوه با ابر، زمین با باران عشق با اندوهش.

گاه با خاطره‌های دیروز گاه دلواپسی آینده؛ لحظه، بسیار عزیز است حرامش نکنی!

خانه‌های نیم‌ساز شهر را خسته می‌کنند عشق‌های ناتمام روح را.