حالا که زنی بالغ شدهام، میدانم که بچهها از همان سنین خیلی پایین، خودشان میدانند که چه زمانی دارند دستِکم گرفته میشوند و وقتی که بزرگترها از جان و دل برای آنها مایه نمیگذارند، متوجه این موضوع میشوند. عصبانیتِ برخاسته از این موضوع، میتواند بهعنوان سرکشی خودش را در آنها بروز دهد و این اصلاً تقصیر خودشان نیست. از آنها نباید بهعنوان «بچههای بد» یاد کرد؛