با کد تخفیف OFF30 اولین کتاب الکترونیکی یا صوتی‌ات را با ۳۰٪ تخفیف از طاقچه دریافت کن.
پدیدآورندگان:
انتشارات:
دسته‌بندی:طفل می‌گرید چون راه خانه را گم می‌کند
چون نگریم من که صاحب خانه را گم کرده‌ام؟
سپهر
۲۲۵
ما را به کوچهٔ غلط انداختن چرا؟
امیری حسین
۲۱۵
از حادثه لرزند به خود قصر نشینان
ما خانه بدوشان غم سیلاب نداریم
بیسیمچی
۲۰۹
یک ذره وفا را به دوعالم نفروشیم
هرچند درین عهد خریدار ندارد
maryam_z
۱۷۶
دشمن خانگی از خصم برونی بترست
Davood
۱۵۵
ز طوفان حوادث عاشقان را نیست پروایی
نیندیشد نهنگ پر دل از آشفتن دریا
Harmony
۱۳۲
هر که را دیدیم در عالم گرفتار خودست
ツAlirezaツ
۱۲۳
از قید خط و زلف امید نجات هست
بیچاره عاشقی که شود مبتلای چشم
اِیْ اِچْ|
۱۱۵
چرا خورم غم دنیا به این دو روزه اقامت؟
ᶜʳᶻ
۱۱۰
چون وانمی‌کنی گرهی، خود گره مشو
ابرو گشاده باش چو دستت گشاده نیست
ahmad
۹۲
ساده لوحان غافلند از الفت بیجای هم
می نهند از دوستی زنجیرها بر پای هم
Harmony
۸۸
گوهر خود را مزن صائب به سنگ ناقصان
باش تا جوهرشناس کاملی پیدا شود
آیلین :):
۸۴
صحبت مردم افسرده سکون می آرد
آوای دوست
۷۷
چشم ترا به سرمه کشیدن چه حاجت است؟
کوته کن این بهانه دنباله دار را!
بیسیمچی
۷۵
ریشهٔ نخل کهنسال از جوان افزونترست
بیشتر دلبستگی باشد به دنیا پیر را
علیرضا گلرنگیان
۷۰
شکست شیشهٔ دل را مگو صدایی نیست
که این صدا به قیامت بلند خواهد شد
هُـــو
۶۶
در گشاد کار خود مشکل‌گشایان عاجزند
شانه نتواند گشودن طرهٔ شمشاد را
هانی
۶۴
تار و پود عالم امکان به هم پیوسته است
Harmony
۶۰
شود جهان لب پرخنده‌ای، اگر مردم
کنند دست یکی در گره گشایی هم
بیسیمچی
۵۹
چشم مخمور ترا حاجت می نوشی نیست
سرمه در چشم کم از داروی بیهوشی نیست
آوای دوست
۵۸
دزدی بوسه عجب دزدی خوش عاقبتی است
که اگر بازستانند، دو چندان گردد!
ehsan
۵۷
عالم پرست از تو و خالی است جای تو
یك رهگذر
۵۶
من از همواری این خلق ناهموار میترسم
کاربر
۵۵
میان خوف و رجا حالتی است عارف را
که خنده در دهن و گریه درگلو دارد
ali
۵۴
در بهاران مست و در فصل خزان دیوانه شو
اِیْ اِچْ|
۵۳
طومار صبر من به نهایت رسیده است
اِیْ اِچْ|
۵۳
سنگین نمی‌شد اینهمه خواب ستمگران
گر می‌شد از شکستن دلها صدا بلند
Juror #8
۵۰
هر آنچه با تو نیاید به خاک، مال تو نیست
Juror #8
۴۹
آه اگر این حرف در بزم شهیدان بگذرد
اِیْ اِچْ|
۴۸
از حادثه لرزند به خود قصر نشینان
ما خانه بدوشان غم سیلاب نداریم
میم ـ نون...!
۴۸