بریده‌هایی از کتاب کتاب مقدس؛ عهد جدید

 پس در اندیشه فردا مباشید زیرا فردا اندیشه خود را خواهد کرد. بدی امروز برای امروز کافی است.

۳۲: زن لوط را به یاد آورید.

زیرا که پسر انسان خواهد آمد در جلال پدر خویش به اتّفاق ملائکه خود و در آن وقت هر کسی را موافق اعمالش جزا خواهد داد.

چراغ بدن چشم است؛ پس هرگاه چشمت بسیط باشد تمام بدنت روشن بُوَد؛ ۲۳: امّا اگر چشم تو فاسد است، تمام جسدت تاریک می‌باشد. پس اگر نوری که در تو است ظلمت باشد، چه ظلمت عظیمی است!

۱:  و علامتی عظیم در آسمان ظاهر شد، زنی که آفتاب را دربر دارد و ماه زیر پای‌هایش و بر سرش تاجی از دوازده ستاره است، ۲:  و آبستن بوده، از دردِ زه و عذاب زاییدن فریادبرمی‌آورد. ۳:  و علامتی دیگر در آسمان پدید آمد که اینک، اژدهای بزرگِ آتشگون که او را هفت سر و ده شاخ بود و بر سرهایش هفت افسر؛ ۴:  و دُمش ثلث ستارگان آسمان را کشیده، آن‌ها را بر زمین ریخت. و اژدها پیش آن زن که می‌زایید بایستاد تا چون بزاید فرزند او را ببلعد. ۵:  پس پسر نرینهای را زایید که همهٔ امت‌های زمین را به عصای آهنین حکمرانی خواهد کرد؛ و فرزندش به نزد خدا و تخت او ربوده شد.

۱۳: و در میان هفت چراغ‌دان، شبیه پسرِ انسان را که ردای بلند در بر داشت و بر سینهٔ وی کمربندی طلا بسته بود.  ۱۴: و سر و موی او سفید چون پشم، مثل برف سفید بود و چشمان او مثل شعلهٔ آتش،  ۱۵: و پای‌هایش مانند برنج صیقلی که در کوره تابیده شود، و آواز او مثل صدای آب‌های بسیار؛  ۱۶: و در دست راست خود هفت ستاره داشت، و از دهانش شمشیری دودمه تیز بیرون می‌آمد، و چهره‌اش چون آفتاب بود که در قوّتش می‌تابد.  ۱۷: و چون او را دیدم، مثل مرده پیش پای‌هایش افتادم. و دست راست خود را بر من نهاده، گفت، ترسان مباش؛ من هستم اوّل و آخر و زنده،

ای تو که خوابیده‌ای، بیدار شده، از مردگان برخیز تا مسیح بر تو درخشد

از نیکوکاری و خیرات غافل مشوید، زیرا خدا به همین قربانی‌ها راضی است.

کتاب مقدس عهد جدید

۱۳: وای بر شما ای کاتبان و فریسیان ریاکار که درِ ملکوت آسمان را به روی مردم می‌بندید، زیرا خود داخل آن نمی‌شوید و داخل شوندگان را از دخول مانع می‌شوید. ۱۴: وای بر شما ای کاتبان و فریسیان ریاکار، زیرا خانه‌های بیوه‌زنان را می‌بلعید و از روی ریا نماز را طویل می‌کنید؛ از آنرو عذاب شدیدتر خواهید یافت. ۱۵: وای بر شما ای کاتبان و فریسیان ریاکار، زیرا که برّ و بحر را می‌گردید تا مریدی پیدا کنید و چون پیدا شد او را دو مرتبه پست‌تر از خود، پسر جهنّم می‌سازید!

۱۰: و در آن زمان، بسیاری لغزش خورده، یکدیگر را تسلیم کنند و از یکدیگر نفرت گیرند.  ۱۱: و بسا انبیای کَذَبه ظاهر شده، بسیاری را گمراه کنند.  ۱۲: و بجهت افزونی گناه محبّت بسیاری سرد خواهد شد.  ۱۳: لیکن هر که تا به انتها صبر کند، نجات یابد.  ۱۴: و به این بشارتِ ملکوت در تمام عالم موعظه خواهد شد تا بر جمیع امت‌ها شهادتی شود؛ آنگاه انتها خواهد رسید.

۶: خوشابحال گرسنگان و تشنگان عدالت، زیرا ایشان سیر خواهند شد.

از روی ریا نماز را طویل می‌کنید؛ از آنرو عذاب شدیدتر خواهید یافت.

پرستش صاف و بی‌عیب نزد خدا و پدر این است، که یتیمان و بیوه‌زنان را در مصیبت ایشان تفقّد کنند

عیسی به شاگردان خود گفت، هرآینه به شما می‌گویم که شخص دولت‌مند به ملکوت آسمان به دشواری داخل می‌شود. ۲۴: و باز شما را می‌گویم که گذشتن شتر از سوراخ سوزن، آسانتر است از دخول شخص دولت‌مند در ملکوت خدا.

۱: ای فرزندان، والدین خود را در خداوند اطاعت نمایید، زیرا که این انصاف است.  ۲: پدر و مادر خود را احترام نما که این حکم اوّل با وعده است.  ۳: تا تو را عافیت باشد و عمر دراز بر زمین کنی.

۱: در ابتدا کلمه بود و کلمه نزد خدا بود و کلمه خدا بود.  ۲: همان در ابتدا نزد خدا بود.  ۳: همه‌چیز به‌واسطهٔ او آفریده شد و به غیر از او چیزی از موجودات وجود نیافت.  ۴: در او حیات بود و حیات نور انسان بود.  ۵: و نور در تاریکی می‌درخشد و تاریکی آن را درنیافت.

۳۳: آنچه دارید بفروشید و صدقه دهید و کیسه‌ها بسازید که کهنه نشود و گنجی را که تلف نشود، در آسمان جایی که دزد نزدیک نیاید و بید تباه نسازد.  ۳۴: زیرا جایی که خزانه شما است، دل شما نیز در آن‌جا می‌باشد.

۳۴: پس در اندیشه فردا مباشید زیرا فردا اندیشه خود را خواهد کرد. بدی امروز برای امروز کافی است.

 پس آن اموری را که منشأ سلامتی و بنای یکدیگر است پیروی نمایید.

۲۹: وای بر شما ای کاتبان و فریسیان ریاکار که قبرهای انبیا را بنا می‌کنید و مدفن‌های صادقان را زینت می‌دهید، ۳۰: و می‌گویید، اگر در ایّام پدران خود می‌بودیم، در ریختن خون انبیا با ایشان شریک نمی‌شدیم!

بیایید نزد من ای تمام زحمت‌کشان و گرانباران و من شما را آرامی خواهم بخشید. ۲۹: یوغ مرا بر خود گیرید و از من تعلیم یابید زیرا که حلیم و افتادهدل می‌باشم و در نفوس خود آرامی خواهید یافت؛ ۳۰: زیرا یوغ من خفیف است و بار من سبک.

و یکدیگر را بدون همهمه مهمانی کنید.

۱۰: از آن زحماتی که خواهی کشید مترس! اینک، ابلیس بعضی از شما را در زندان خواهد انداخت تا تجربه کرده شوید و مدّت ده روز زحمت خواهید کشید. لکن تا به مرگ امین باش تا تاج حیات را به تو دهم.

۳: خوشابحال مسکینان در روح، زیرا ملکوت آسمان از آن ایشان است. ۴: خوشابحال ماتمیان، زیرا ایشان تسلّی خواهند یافت. ۵: خوشابحال حلیمان، زیرا ایشان وارث زمین خواهند شد. ۶: خوشابحال گرسنگان و تشنگان عدالت، زیرا ایشان سیر خواهند شد. ۷: خوشابحال رحم‌کنندگان، زیرا بر ایشان رحم کرده خواهد شد. ۸: خوشابحال پاکدلان، زیرا ایشان خدا را خواهند دید. ۹: خوشابحال صلح‌کنندگان، زیرا ایشان پسران خدا خوانده خواهند شد. ۱۰: خوشابحال زحمتکشان برای عدالت، زیرا ملکوت آسمان از آن ایشان است.

۱۵: و به ایشان گفت، اشتیاق بی‌نهایت داشتم که پیش از زحمت دیدنم، این فِصَح را با شما بخورم.  ۱۶: زیرا به شما می‌گویم از این دیگر نمی‌خورم تا وقتی که در ملکوت خدا تمام شود.  ۱۷: پس پیاله‌ای گرفته، شکر نمود و گفت، این را بگیرید و در میان خود تقسیم کنید.  ۱۸: زیرا به شما می‌گویم که تا ملکوت خدا نیاید، از میوهٔ مَو دیگر نخواهم نوشید.  ۱۹: و نان را گرفته، شکر نمود و پاره کرده، به ایشان داد و گفت، این است جسد من که برای شما داده می‌شود؛ این را به یاد من بجا آرید.  ۲۰: و همچنین بعد از شام پیاله را گرفت و گفت، این پیاله عهد جدید است در خون من که برای شما ریخته می‌شود.  ۲۱: لیکن اینک، دست آن کسی که مرا تسلیم می‌کند با من در سفره است.  ۲۲: زیرا که پسر انسان برحسب آنچه مقدّر است، می‌رود لیکن وای بر آن کسی که او را تسلیم کند.

۳: همه‌چیز به‌واسطهٔ او آفریده شد و به غیر از او چیزی از موجودات وجود نیافت.

۶: چون عیسی او را خوابیده دید و دانست که مرض او طول کشیده است، بدو گفت، آیا می‌خواهی شفا یابی؟  ۷: مریض او را جواب داد که ای آقا کسی ندارم که چون آب به حرکت آید، مرا در حوض بیندازد، بلکه تا وقتی که می‌آیم، دیگری پیش از من فرو رفته است.  ۸: عیسی بدو گفت، برخیز و بستر خود را برداشته، روانه شو!  ۹: که در حال، آن مرد شفا یافت و بستر خود را برداشته، روانه گردید. و آن روز سَبَّت بود.

۲۳: جان از خوراک و بدن از پوشاک بهتر است.

۷۰: همه گفتند، پس تو پسر خدا هستی؟ او به ایشان گفت، شما می‌گویید که من هستم.