کتاب عاشقانه‌های یک طلبه

از نگاه کتاب‌ها به تو فهمیدم کتاب‌ها تو را می‌خوانند نه تو آنها را...

چه باشکوه! سقوطم را به تماشا نشسته‌ای... و کنارم عکس یادگاری می‌گیری!

نخواهی بود تو بگو خودخواهی من نامش را می‌گذارم غیرت! همان‌گونه که تو نام خیانت را گذاشتی آزادی!

شده‌ای واژه‌ای مبهم... در دفتر خاطرات به اسم تو که می‌رسم به پاورقی نگاه می‌کنم

وقتی برای گریه‌هایت شانه‌ای نبود بغض آفریده شد

همه از آب گل‌آلود ماهی می‌گیرند من از آب چشمانت... ماهی نه ... زندگی را می‌گیرم.