کتاب قدرت عادت

من همیشه به سربازانم می‌گویم اگر بتوانید عادات را به‌درستی بیاموزید، هیچ کاری نمی‌ماند که از عهده‌ی انجام دادنش برنیایید.»

«دلیل پیدایش عادات این است که مغز ما پیوسته به دنبال راه‌هایی‌است که دست از تماس بردارد. مغز تلاش می‌کند تا هر عمل روزمره‌ای را به عادت تبدیل کند؛ زیرا عادات باعث می‌شوند مغز ما بیشتر استراحت کند. همین استعداد ذخیره‌کردن فعالیت، خود امتیازی مهم محسوب می‌شود.»

هنگامی‌که فرد می‌آموزد چگونه به چیزی اعتقاد داشته باشد، آن استعداد به دیگر بخش‌های زندگی او منتشر می‌شود؛ تاآنجایی‌که اعتقاد پیدا می‌کند امکان تغییر وجود دارد.

می‌خواهید بیشتر ورزش کنید؟ سرنخی پیدا کنید؛ مانند باشگاه‌رفتن، به‌محض بیدارشدن از خواب و دریافت جایزه‌ای مانند آرامش بعد از هر تمرین. سپس، به آرامش یا شادابیِ به‌دست‌آمده بیندیشید. به خودتان اجازه دهید در انتظار جایزه باشید. درنهایت، همین تمایل می‌تواند رفتن به باشگاه را برایتان آسان‌تر کند.

مشکل اصلی این است که مغز نمی‌تواند به تفاوت بین عادات خوب و بد پی ببرد؛ بنابراین، چنانچه عادت بدی داشته باشید، این عادتِ درونیِ مغز در انتظار محرک‌ها و پاداش‌های درست باقی می‌ماند.

تبدیل و تغییر هر عادتی لزوماً آسان یا سریع نبوده و همیشه هم این کار ساده نیست؛ اما امکان‌پذیر است

عادات، قوی اما ظریف‌اند.

بیشتر تصمیماتی که در طی روز می‌گیریم، ممکن است تصمیم‌گیری‌های عاقلانه‌ای به‌نظر برسند؛ اما درواقع، همیشه این‌چنین نیست. این تصمیمات همان عادات ما هستند،

آنچه اتفاق می‌افتد این است که الگوی یک بار در ماه، آرام‌آرام، به یک بار در هفته و سپس، دو بار در هفته تبدیل می‌شود و محرک‌ها و پاداش‌ها به‌مرور یک عادت را به‌وجود می‌آورند.

همه‌ی ما در برخی مواقع، به‌عمد انتخاب‌هایی می‌کنیم و بعد، دیگر به آن‌ها فکر نمی‌کنیم؛ اما همچنان به انجام دادنشان ادامه می‌دهیم؛ البته، اغلب این‌چنین اتفاق می‌افتد. اما در برخی مواقع دیگر نیز، هوشیارانه تصمیم می‌گیریم که چه میزان غذا بخوریم؛ هنگامی‌که به اداره رسیدیم، بر چه‌چیزی تمرکز کنیم؛ در چه فواصلی، نوشیدنی میل کنیم یا چه زمانی به ورزش دو برویم؛ اما پس از مدتی، دیگر انتخاب نمی‌کنیم و به‌طور خودکار رفتار می‌کنیم. این روند نتیجه‌ی طبیعی عصب‌شناسی مغز ماست و با درک اینکه چگونه این اتفاق رخ می‌دهد، می‌توانیم الگوهای لازم را بازسازی کنیم؛ البته، این بار به همان نحوی که خودمان می‌خواهیم.

همه‌ی ما در برخی مواقع، به‌عمد انتخاب‌هایی می‌کنیم و بعد، دیگر به آن‌ها فکر نمی‌کنیم؛ اما همچنان به انجام دادنشان ادامه می‌دهیم؛ البته، اغلب این‌چنین اتفاق می‌افتد. اما در برخی مواقع دیگر نیز، هوشیارانه تصمیم می‌گیریم که چه میزان غذا بخوریم؛ هنگامی‌که به اداره رسیدیم، بر چه‌چیزی تمرکز کنیم؛ در چه فواصلی، نوشیدنی میل کنیم یا چه زمانی به ورزش دو برویم؛ اما پس از مدتی، دیگر انتخاب نمی‌کنیم و به‌طور خودکار رفتار می‌کنیم. این روند نتیجه‌ی طبیعی عصب‌شناسی مغز ماست و با درک اینکه چگونه این اتفاق رخ می‌دهد، می‌توانیم الگوهای لازم را بازسازی کنیم؛ البته، این بار به همان نحوی که خودمان می‌خواهیم.

پیروزی‌های کوچک دقیقاً مانند اسمشان تأثیر بسیار مهمی در چگونگی رخ‌دادن تغییرات بزرگ به واسطهٔ عادات کلیدی دارند. یک تحقیق گسترده نشان می‌دهد که پیروزی‌های کوچک، قدرت بسیار عظیمی دارند، تأثیراتی به مراتب بزرگتر از دستاوردهای اولیهٔ آن‌ها. یکی از اساتید دانشگاه کرنل در سال ۱۹۸۴ در این مورد می‌نویسد: «پیروزی‌های کوچک دستاوردهای همیشگی برتری‌های کوچک‌اند. با این وجود اما هنگامی که یک پیروزی کوچک به دست آمد، نیروهایی بیدار می‌شوند که خواهان پیروزی کوچک دیگری هستند.» پیروزی‌هایی که از برتری‌های کوچک ناشی می‌شوند قادرند تا با تأثیر بر الگوی عادات، تغییرات تحول‌آفرینی را سبب شوند و از این طریق افراد را متقاعد کنند که دستیابی به دستاوردهای بزرگتر همواره امکان‌پذیر است.

تلاش برای ایجاد تغییرات زیاد در نهایت باعث می‌شد که هیچ‌کدام از آن‌ها مؤثر واقع نشود.

چه یک آهنگ جدید باشد و چه غذایی جدید و یا کالسکه‌ای نو، قانون برای همهٔ آن‌ها یکسان است: اگر می‌خواهید پذیرفتن چیز جدیدی را برای عموم آسان‌تر کنید، آن را در پوشش عادات قدیمی به آن‌ها عرضه کنید.

از همان محرک استفاده کنید و همان پاداش را فراهم آورید؛ اما کار روزمره را تغییر دهید.

«بیش از ۴۰‌ درصد کارهایی که افراد به‌صورت روزانه انجام می‌دهند تصمیمات واقعی نیستند، بلکه عادت‌اند.»

بیشتر تصمیماتی که در طی روز می‌گیریم، ممکن است تصمیم‌گیری‌های عاقلانه‌ای به‌نظر برسند؛ اما درواقع، همیشه این‌چنین نیست. این تصمیمات همان عادات ما هستند، هر تصمیمی به‌نوبه‌ی خود شاید کاری بسیار کوچک باشد؛ مثلاً، غذاهایی که سفارش می‌دهیم، سخنانی که هر شب به فرزندانمان می‌گوییم، پولی که خرجش می‌کنیم یا در بانک پس‌انداز می‌شود، آن زمان که ورزش می‌کنیم، نحوه‌ی ساماندهی به افکارمان و ...؛ اما انجام‌دادن همین کارهای روزمره بر سماجت، خلاقیت، امنیت مالی و شادی ما تأثیر فراوانی می‌گذارند.

اگر بتوانید عادات را به‌درستی بیاموزید، هیچ کاری نمی‌ماند که از عهده‌ی انجام دادنش برنیایید

«دلیل پیدایش عادات این است که مغز ما پیوسته به دنبال راه‌هایی‌است که دست از تماس بردارد. مغز تلاش می‌کند تا هر عمل روزمره‌ای را به عادت تبدیل کند؛ زیرا عادات باعث می‌شوند مغز ما بیشتر استراحت کند. همین استعداد ذخیره‌کردن فعالیت، خود امتیازی مهم محسوب می‌شود.»

رمز موفقیت او، آن‌طور که خودش بر آن تأکید داشت این بود که او «روانشناسی انسانی مناسب را آموخته است.» این روانشناسی حول دو قاعدهٔ اصلی شکل گرفته بود: ابتدا، یک نشانهٔ ساده و ملموس را بیابید. سپس، پاداش‌ها را به وضوح مشخص کنید. آن‌طور که هاپکینز تضمین می‌کند، اگر این عناصر را درست به کار بگیرید، مانند یک جادو عمل خواهند کرد. به همین مورد پپسودنت نگاه کنید: او با شناسایی درست یک نشانه (فیلم دندان) و یک پاداش (دندان‌های زیبا) جماعتی میلیونی را ترغیب کرد تا این عادت به یکی از رفتارهای هر روزه‌شان تبدیل شود. حتی امروزه نیز، قوانین هاپکینز به جزئی جدایی ناپذیر از کتاب‌های درسی بازاریابی بدل شده و همچنان پایه و اساس میلیون‌ها کارزار تبلیغاتی قرار می‌گیرد.

شرکت‌ها خانواده نیستند. آن‌ها زمینی برای جنگ‌های داخلی هستند.

اگر به نحوهٔ کارکرد عادات پی ببریم، آن‌وقت قادر به تغییر هر یک از آن‌ها خواهیم بود. صدها عادت کارهای ما را در طول روز تحت تأثیر خود قرار می‌دهند. از نحوهٔ لباس‌پوشیدن هنگام صبح، صحبت‌کردن با بچه‌ها، خواب شبانه گرفته تا نوع غذاخوردن، نحوهٔ کار و ورزش‌کردنمان. هریک از این عادت‌ها نشانهٔ متفاوتی دارد و پاداشی منحصربه‌فرد ارائه می‌دهد. برخی از آن‌ها ساده و برخی دیگر پیچیده هستند، برخی نیز به مشوق‌های احساسی وابسته‌اند و پاداش‌های بسیار ظریفی را ارائه می‌دهند. اما صرف نظر از پیچیدگی‌شان، تمامی این عادات قابل تغییرند.

برای اصلاح یک عادت مهم‌ترین نکته، تصمیم به تغییر آن است. ابتدا می‌بایست امر دشوار شناخت نشانه‌ها و پاداش‌هایی که در ایجاد عادت‌های موجود نقش دارند را آگاهانه بپذیرید و سپس جایگزینی برای آن‌ها پیدا کنید. باید از در اختیار بودن کنترلتان اطمینان حاصل کنید و نسبت به آن آگاهی داشته باشید

انتخاب‌ها چیزی جز عادت نیستند.

مطالعات نشان داد که بهترین روش برای تقویت قدرت اراده و کمک به دانش‌آموزان، تبدیل آن به یک عادت است. آنجلا داک ورث، یکی از محققان دانشگاه پنسیلوانیا در این مورد می‌گوید: «گاهی به نظر می‌رسه که افرادی با ارادهٔ بالا آنچنان زحمتی برای انجام کارها نمی‌کشند. علت چنین موضوعی اینه که اونا این موارد را خودکارکردن. ارادهٔ اونا بدون فکرکردن بهش فعال میشه و اوضاع رو در دست می‌گیره.»