بریده‌هایی از کتاب لبخند ساحره کوهستان

«وقتی حرفی که توی ذهنمه رو می‌زنم، قیافهٔ مردم طوری توی هم میره که انگار ازم چندششون می‌شه، واسه همین دیگه می‌خواهم ساکت بمونم. بزرگترا از اینکه بچه‌ها تظاهر کنن که احمق و ناآگاهن خوششون میاد، واسه همین تصمیم گرفتم از الان به بعد بزرگترا رو خوشحال کنم.»