بریده‌هایی از کتاب آرش در قلمرو تردید

پس این چندروزه کجا بودی خدای من؟ شب‌هاست که رو به درگاه تو آورده‌ام. مگر سخنم را نمی‌شنیدی؟

چه‌طور ممکن است توی یک قفسِ کوچک به پرندهٔ آزادِ جنگل‌های بزرگ خوش بگذرد؟

به من گفت: تو هم بدبختی؛ چون بادبادک را خودت درست می‌کنی ولی هر کجا که باد بخواهد می‌رود.

مردی‌ست کامل و پایدار. صبر بی‌نهایت دارد؛ زیرا که این زندگی را با چهرهٔ گشاده تحمّل کرده‌است.