بریده‌هایی از کتاب زندگی دشوار است

به همین دلیل است که ناتوانی‌های جسمی لزوماً جلوی داشتنِ زندگیِ خوب را نمی‌گیرند. ناتوانی‌ها نمی‌گذارند با چیزهای ارزشمند سروکار داشته باشیم. به یک معنا، زیان‌بارند. اما به‌هرحال هیچ‌کس دسترسی و امکانِ داشتنِ همهٔ چیزهای ارزشمند را ندارد؛ ضرر چندانی ندارد که دستمان به بسیاری از چیزهای خوب نرسد. اکثر ناتوانی‌ها آن‌قدر چیزهای ارزشمند برای زندگی باقی می‌گذارند که نه بدتر از زندگیِ اکثریت، بلکه حتی گاهی بهتر از آن هستند.

دست‌آخر هیچ‌کس از بیماری، تنهایی،‌ ناکامی و اندوه در امان نیست.

رفقا، زندگی دشوار است؛ و این حرف را باید به زبان بیاوریم.

ما باید در جهان آن‌گونه که هست، و نه آن‌گونه که آرزو داریم باشد، زندگی کنیم.

من سوگوارِ کسی بودم که هنوز زنده بود.

ما زیر سایهٔ همه‌گیری جهانی و بیکاری عظیمِ توده‌ها، وسط فاجعهٔ مهیب تغییرات اقلیمی و احیای فاشیسم زندگی می‌کنیم.

وظیفهٔ ما این است که هرجا لازم شد، با ناملایمات رودررو شویم و در اینجا حقیقتْ یگانه راهِ رودرروشدن است. ما باید در جهان آن‌گونه که هست، و نه آن‌گونه که آرزو داریم باشد، زندگی کنیم.

زمانی نه‌چندان دور، شلی کاگانِ فیلسوف واژهٔ «بدزیستی» را برای «مؤلفه‌هایی که زندگی را بی‌درنگ بد می‌کنند» وضع کرده بود

زیانِ تنهایی ارزش دوستی را نمایان می‌کند که خود این ارزش هم سبب می‌شود تا ارزش انسان‌های دیگر نمایان شود.