بریده‌هایی از کتاب همیشه یادت باشد

«وقتی به همهٔ کسایی فکر می‌کنی که دوستشون داری... امیدوارم خودت رو هم یکی از اون‌ها بدونی.»

«همیشه کسایی هستن که تو رو قضاوت می‌کنن. سعی کن خودت یکی از اون‌ها نباشی.»

«با خودت مهربون باش. دادزدن سر هیچ گلی اون رو شکوفا نمی‌کنه.»

«یکی از بهترین شکل‌های مهربونی اینه که با خودت مهربون باشی.»

مهم نیست که زندگی چقدر شلوغ‌پلوغ و آشفته است؛ سعی کن با خودت مهربان باشی

موش کور گفت: «برات یه کیک خیلی‌خیلی مخصوص گرفتم.» پسرک گفت: «عالیه!» «آره، ولی یکی بی‌خبر بهم حمله کرد.» «حمله؟ کی بهت حمله کرد؟» موش کور گفت: «همون کیکه!» «وای، نه! چطوری از خودت دفاع کردی؟» «خوردمش!»

«وقتی ضعف‌هامون رو از هم پنهان نمی‌کنیم... ...قدرت پیدا می‌کنیم.»

 ‫«یکی از بهترین شکل‌های مهربونی اینه که با خودت مهربون باشی.»

«بیشتر وقت‌ها بهترین جواب اینه که فقط گوش بدی.»

پسرک گفت: «تو کارهای زیادی برای من کردی. من تا حالا برات چی‌کار کردم؟» اسب گفت: «دوستم بودی؛ همین عالیه.»

موش کور گفت: «بی‌بروبرگرد اینجا جای محبوب منه.» پسرک پرسید: «چون خیلی قشنگه؟» «چون همه‌مون اینجاییم.»

هرچقدر لازمه به خودت فرصت بده.

«یه روز به گذشته نگاه می‌کنی و می‌فهمی چقدر سخت بوده، ولی چقدر خوب از پسش براومدی.»

دادزدن سر هیچ گلی اون رو شکوفا نمی‌کنه.»

پسرک گفت: «احساس می‌کنم اون‌قدرها شجاع نیستم.» «همین حرفی که زدی، خودش شجاعانه بود.»

«بعضی گل‌ها دیرتر از گل‌های دیگه شکفته می‌شن و وقتی باز می‌شن، حسابی تماشایی و چشم‌نوازن. هرچقدر لازمه به خودت فرصت بده.»

روباه گفت: «وقتی به همهٔ کسایی فکر می‌کنی که دوستشون داری... امیدوارم خودت رو هم یکی از اون‌ها بدونی.»

اسب جواب داد: «ما همیشه با همیم؛ حتی اگه من کنارتون نباشم.»

پس مهم نیست که زندگی چقدر شلوغ‌پلوغ و آشفته است؛ سعی کن با خودت مهربان باشی و تسلیم نشوی.

موش کور گفت: «بی‌بروبرگرد اینجا جای محبوب منه.» پسرک پرسید: «چون خیلی قشنگه؟» «چون همه‌مون اینجاییم.»

«بیشتر وقت‌ها بهترین جواب اینه که فقط گوش بدی.»

«بعضی وقت‌ها شجاعانه‌ترین کاری که می‌تونی بکنی اینه که بگی چه احساسی داری.»

موش کور پرسید: «قدرتت از کجا می‌آد؟» پسرک جواب داد: «از این‌که یادم می‌افته دوستم دارن.»

پسرک زمزمه کرد: «وقتی ضعف‌هامون رو از هم پنهان نمی‌کنیم... ...قدرت پیدا می‌کنیم.»

موش کور گفت: «برات یه کیک بزرگ‌تر گرفتم.» «جدی می‌گی؟ چقدر مهربونی!» «آره، ولی آوردنش خیلی سخت بود.» «وای، گناه داشتی که! چه‌جوری آوردی‌ش؟» «خوردمش.»

پسرک پرسید: «کدومش بهتره؟ پیداکردن کیک یا خوردنش؟» موش کور جواب داد: «دنبالش گشتن با شماها.»

«وقتی بزرگ شدی می‌خوای به کجا برسی؟» خرس قطبی گفت: «می‌خوام هنوز اینجا باشم.»

«بعضی وقت‌ها ذره‌ای مهربونی می‌تونه یه زندگی رو نجات بده.»

مواد اولیه برای پختِ کیک عشق: یک کیلو مهربانی یک ملاقه بی‌خیالی یک نوک انگشت صبوری یک گرم قدرشناسی مقدار زیادی امید یک مشت فروتنی یک پارچ خوشی این دستورپخت اصلاً ردخور ندارد.