بریده‌هایی از کتاب روح باغستان

همه چیز دست خداست. حتما خداوند عالمیان این تقدیر را برای‌ ما مناسب‌تر می‌‌دانست. هیچ نقصی‌ بی‌حکمت نیست.»

بزرگ‌ترین ادیان الهی‌ از دل یک خانوادهٔ پاک و قدسی‌ وسعت گرفتند. همان شجرهٔ طیبه‌ای‌ که خداوند از آن یاد می‌‌کند؛ خانواده‌ای‌ که دل و روحش به یاد خدا قرص است و فداکاری‌ و ایثارش در راه حضرت حق بی‌‌مثال و جاودانه؛...

تا حالا توجه کرده‌ای‌ که وقتی‌ به آسمان نظر می‌دوزی‌، احساس می‌کنی‌، چیزی‌ در آن‌جا داری‌ که متعلق به توست؟ گویی‌ جدی‌‌جدی‌ ستاره‌ای‌ آنجاست که انتظار آمدن تو را می‌کشد!»

به هر حال دنیا برای‌ کسی‌ نمانده است که بخواهد برای‌ من و تو باقی‌ بماند. کاری‌ نکن که تا آخر عمر، مدام در خطا و اشتباه باشی‌؛...»

«همان‌گونه که شما در انتظار خطا و اشتباه ما نشسته‌اید تا این جایگاه را از آن خود کنید، عده‌ای‌ نیز در آن‌سوی‌ شهر درکمین نشسته‌اند تا با کوچک‌ترین لغزش و دودستگی‌ امکانات این شهر را از آن خود کنند.»

«داروها متنوع‌اند. بعضی‌ از داروها اثر زودهنگام دارند؛ اما زیان‌بخش هستند. برخی‌ نیز اثر طولانی‌ دارند. بهترین دارویی‌ که شما می‌توانید برای‌ درمان درد این دختر استفاده نمایید، همین ماساژها و نوازش‌های‌ مادرانه‌ی شماست. فکر کنید دختر خودتان است و همان‌گونه او را نوازش دهید. این دختر فقط به محبت و مهربانی‌ خالصانه نیاز دارد. دارو نه تنها هیچ تأثیری‌ در درمان او ندارد، بلکه دردش را نیز تشدید می‌کند. اگر از همین الان با همین روش، درمان نشود، تا آخر، این درد با او همراه خواهد بود؛ آن هم با شدت بیشتر.»

روح این خانواده، درست به مانند روح این باغستان‌ها و زمین‌های‌ کشاورزی‌ برای‌ پایدارماندن نیاز به مراقبت‌های‌ شبانه‌روزی‌ دارد. به همان اندازه که برای‌ کشت و زراعت خود کلی‌ مجاهدت و فداکاری‌ می‌کنیم تا به ثمر بنشینند، برای‌ حفظ نشاط و شادابی‌ یک خانواده، باید به همان اندازه و حتی‌ بیشتر سعی‌ و فداکاری‌ نمود؛ ...

فداکاری‌ یک نفر از اعضای‌ خانواده دل و روح کل خانواده را نرم و منعطف خواهد ساخت و دیگر اعضای‌ خانواده را نیز به فداکاری‌ بیشتر وا می‌‌دارد؛ در عوض خودخواهی‌ یک نفر، دل کل خانواده را سخت و شکننده خواهد نمود و احترام، محبت و عاطفه را از روح خانواده جدا خواهد ساخت؛...»

«خدا می‌داند که کل این عالم هستی‌ در چه قالبی‌ طرح‌ریزی‌ گشته است؛ ولی‌ من در ذهن خود آن را به مثال پیکر زندهٔ یک انسان می‌دانم.»

فکر کنم، دیگر وقتش شده است که مثل یک ستارهٔ روشن و پرنفوذ در دل آسمان ما ظهور کنی‌.»

«اگر خدا بخواهد، همه چیز امکان دارد؛...»

اینجاست که باید بگوییم، چوب خدا صدا ندارد!

«من از پدر خدابیامرزم شنیده‌ام که سالیان دور، در آن روستاها چاه آبی‌ وجود داشت. احتمالا این چاه، هنوز هم در دل آن روستاها باشد؛ ولی‌ افراد آنجا از آن بی‌‌خبر هستند. شاید به یمن قدوم تو و خواست خداوند متعال، آن چاه دوباره در دل آن روستاها پدیدار گشت و مشکل آنها را از بابت بی‌آبی‌ برطرف ساخت؛...»

این به دور از انصاف و شریعت ماست که بخواهیم در تقاص خون، جانب افراط را در نظر بگیریم. -فَمن اعتدی‌عَلیکُم فَاعتَدوا عَلیه بمثل ما اعتدی‌ عَلیکُم و اتّقوا الله إنّ الله مَعَ

متأسفانه نقطه‌ی امید ما از جانب روستاهای‌ شمالی‌ شهر کناری‌ نیز از بین رفته است. ما در این چند سال به دلیل دشمنی‌ افراد آن روستاها با بزرگان شهر کناری‌ و همکاریشان با ما، توانستیم افراد سرشناس آن شهر را نابود کنیم و تفرقه‌هایی‌ را در دل بزرگانشان ایجاد نماییم.

ما در این چند سال به دلیل دشمنی‌ افراد آن روستاها با بزرگان شهر کناری‌ و همکاریشان با ما، توانستیم افراد سرشناس آن شهر را نابود کنیم و تفرقه‌هایی‌ را در دل بزرگانشان ایجاد نماییم. متأسفانه از برخی‌ افراد خود شنیده‌ام که گویی‌ عداوت افراد این روستاها در حال کم‌رنگ شدن است. آن روستاها تنها نفوذ ما در آن شهر بودند؛..

«این نوزاد به مانند پدر نازنینش، وجودش مایه‌ی خیر و برکت خواهد بود؛ تا قدم پای‌ کوچکش را بر چشمان کم‌سوی‌ من نهاد، دید چشمانم دوچندان افزون‌تر از قبل گشت.