بریده‌هایی از کتاب دانه

بابابزرگ گفت: «گوش کن... ببخشید که نتوانستم از آن بازی‌های رایانه‌ای و چیزهایی که این روزها بچه‌ها دارند، برایت بخرم. اگر می‌توانستم، همهٔ دنیا را برایت می‌خریدم. خودت که این را می‌دانی، مگر نه؟» مارتی آرام گفت: «می‌دانم.»

ر میان زندگی عادی‌شان یک چیز کاملاً غیرعادی بود. مارتی حتی از بابابزرگ پرسیده بود امکان دارد با آرزوها خیلی‌خیلی بزرگ شود و بترکد؟ اما بابابزرگ عاقلانه سرش را به‌نشانهٔ نه تکان داده و به مارتی اطمینان داده بود که هیچ‌وقت کسی یا چیزی از رؤیا لبریز نمی‌شود.