بریده‌هایی از کتاب دالرگات فروشگاه بزرگ رویافروشی

عشق زمانی شروع می‌شه که احساساتت رو به رسمیت بشناسی. چه منجر به عشق یک‌طرفه بشه، چه دوطرفه

غلبه‌کردن به سختی‌های گذشته آدم رو تبدیل می‌کنه به چیزی که الان هست: بازمانده و قهرمان.

«اگه واقع‌بینانه بهش نگاه کنین، بدترین دوران زندگی‌تون اون موقعی بود که داشتین نهایت تلاشتون رو می‌کردین تا اون مصیبت رو از سر بگذرونین. حالا که از اون‌ها رو سر گذروندین، همه‌چی بستگی به این داره که چطور ببینیدشون. مگه فائق‌اومدن بر اون دوران و پابرجاموندن، مهر تأییدی بر قدرت شما نیست؟»

یادت باشه... رؤیاها رو نباید به هرکسی بفروشی

«مهم نیست چقدر رؤیات خوبه، بیدار که بشی، تموم شده و رفته.»

'هرچقدرم دوستشون داشته باشی، رؤیاها فقط رؤیان.»'

دنیا چیزهای ترسناک‌تر از اینم به خودش دیده. حسادت، عقده‌های حقارت... این‌ها چیزهایی هستن که مثل حیوون درنده دنبالت می‌کنن و این روزها باید حواست بهشون باشه.»

شاگرد اول همیشه معتقد بود که فهم به‌موقعِ آینده، بدون فکرکردن به گذشته، زیباترین فضیلت است؛

«رسیدن به آگاهی زمان‌بره.»

'تعبیر رؤیا بهتر از خودِ رؤیاست.'

نویسنده‌ای که روزگاری دربارهٔ رؤیاها نوشته بود، حالا خود درحال تحقق رؤیاهایش است.

«به نظر من دو راه وجود داره که بتونی عاشق زندگی‌ت بشی، پنی. اولی‌ش اینه که هنگام نارضایتی، تمام تلاشت رو بکنی تا زندگی‌ت رو تغییر بدی.»

زمانی که بیشتر از همه دوستش دارم، وقتی است که همه خواب‌اند، استاد. آن موقع است که نه حسرت گذشته را می‌خوریم و نه نگران آینده‌ایم.

هیچ آینده‌ای به اون باشکوهی و عظمتی که تو تصور می‌کنی، وجود نداره. فقط هیجان زمان حال و رؤیاهای امشب رو داریم

ولی وقتی اون رؤیاها تکرار بشه، احساسات بیشتر می‌شه و دل‌شکستگی رخ می‌ده.

عشق زمانی شروع می‌شه که احساساتت رو به رسمیت بشناسی. چه منجر به عشق یک‌طرفه بشه، چه دوطرفه

در کل، زندگی‌اش شبیه همستری بود که داخل چرخ‌فلک گیر افتاده، هرچقدر می‌دوید، به جایی نمی‌رسید.

وقتی رؤیا داری ولی استعداد نداری.

خلاصه که به نظرم خواب و رؤیا... مثل ویرگولی می‌مونه که خدا با ظرافتِ تمام، وسط یه خط صاف و ممتد که بهش می‌گن زندگی، طراحی کرده!

«اینکه زندگی‌ت رو همون‌طوری که هست، بپذیری و شاکر باشی. گفتنش آسونه. ولی اگه بتونی این کار رو بکنی، باور دارم که کمکت می‌کنه درک کنی که خوشبختی همیشه توی چند قدمی ماست.»

من فکر نمی‌کنم آدم‌ها مثل ماشین‌های خودرانی باشن که دارن به‌سمت خط پایان می‌رونن. ما باید زندگی رو تجربه کنیم، خودمون موتورمون رو روشن کنیم و گاهی اوقات پا روی ترمز بذاریم.

دنیا چیزهای ترسناک‌تر از اینم به خودش دیده. حسادت، عقده‌های حقارت... این‌ها چیزهایی هستن که مثل حیوون درنده دنبالت می‌کنن و این روزها باید حواست بهشون باشه.»

دنیا چیزهای ترسناک‌تر از اینم به خودش دیده. حسادت، عقده‌های حقارت... این‌ها چیزهایی هستن که مثل حیوون درنده دنبالت می‌کنن و این روزها باید حواست بهشون باشه.»

«به نظر من دو راه وجود داره که بتونی عاشق زندگی‌ت بشی، پنی. اولی‌ش اینه که هنگام نارضایتی، تمام تلاشت رو بکنی تا زندگی‌ت رو تغییر بدی.» پنی به نشانهٔ تأیید سر تکان می‌دهد: «حرفتون منطقیه.» «راه‌حل دوم شاید آسون‌تر به نظر برسه، ولی در واقع سخت‌تره. و حتی اگه ازطریق راه‌حل اول زندگی‌ت رو تغییر هم بدی، باید در نهایت برای رسیدن به آرامش مطلق راه‌حل دوم رو هم پشت‌سر بذاری.» «راه‌حل دوم چی هست؟» «اینکه زندگی‌ت رو همون‌طوری که هست، بپذیری و شاکر باشی. گفتنش آسونه. ولی اگه بتونی این کار رو بکنی، باور دارم که کمکت می‌کنه درک کنی که خوشبختی همیشه توی چند قدمی ماست.»

آشناپنداری! یعنی یه چیزی که قبلاً دیده باشی‌ش. حالت عجیبیه که آدم موقع انجام یه کاری حس می‌کنه که قبلاً تجربه‌ش کرده، بااینکه می‌دونه این‌طور نبوده.

نهنگ‌های اقیانوس روی خشکی آزاد نیستن، عقاب‌های آسمونم توی اقیانوس آزاد نیستن. آزادی اشکال و ساختارهای متفاوتی داره. به هر موجود زنده‌ای یه بخش محدودی از آزادی داده شده.

زندگی مادربزرگش از کودکی وقف خانواده‌اش بود

دنیایی پر از رنج و بدون حتی ذره‌ای لذت و عشق و حال: این دنیایی بود که مادربزرگش در آن زندگی کرده بود. شاید الان خوشحال‌تر بود. شاید به همین خاطر بود که هیچ‌وقت به خوابش نیامده بود. ‫دلم برات تنگ شده، مامان‌بزرگ.