بریده‌هایی از کتاب زندگی نامه آل پاچینو

یک‌جورهایی همیشه ظاهراً تماشاگر همه چیز بودم؛

از سنین پایین یاد گرفتم که با تخیلم دوست شوم. گاهی اوقات رضایت از تنهایی می‌تواند موهبتی متفاوت باشد، به‌خصوص برای افرادی که زندگی خود را با آنها شریک هستید.

هدیهٔ مطلق خدا بود. من در تمام مدتی که روی این سیاره زندگی کرده‌ام نجات‌دهنده‌هایی داشتم، و او شاید اولین نفرشان بود.

«باید در خود بود، مدام باید در خود بود! در شعر یا در پرهیزگاری آن‌طور که دلتان می‌خواهد.»