بریده‌هایی از کتاب در خواب هایم چاقویی به دست دارم

گاهی حقایق به‌اندازه‌ای زشت و تلخ است که اجازهٔ دیدن نور و زیبایی را به آدم‌ها نمی‌دهد. حقایقی که اگر برملا شود، عشق را نابود می‌کند.

اگر چیزی را واقعاً و با تمام وجود بخواهی، برای به دست آوردنش تمام تلاشت را می‌کنی.

دلم می‌خواست آن‌قدر بزرگ و مهم بشوم که واقعاً هرگز نمیرم

از آرزوهای تو بیشتر از مال خودم خوشم می‌آد

گاهی تنها کاری که باید انجام بدهی این است که عقب بنشینی و هیچ کاری نکنی و این واقعاً کار ساده‌ای بود.

او از من پرسید اصلاً به نظرم امکان دارد بتوان کامل و بی‌نقص بود و من حرفم را این‌طور اصلاح کردم که تا زمانی که بهترین باشم، نیازی نیست به‌خودی‌خود بی‌نقص باشم.

اصلاً نمی‌ترسید که با صدای بلند صحبت کند. هیچ ترسی نداشت که مبادا حرفش ارزش شنیدن نداشته باشد.

ما مثل داستانی زنده و متحرکیم. لحظاتی باارزش داریم که به هم متصل‌اند و لحظاتی پنهانی داریم که به نظر می‌رسد گم شده‌اند. ولی درنهایت روزی می‌رسد که پیدا می‌شوند.