بریده‌هایی از کتاب جناح چهارم

می‌پرسم: «تو می‌خواستی وقتی‌که بزرگ شدی چی بشی؟» شانه‌ای بالا می‌اندازد. «فقط می‌خواستم زنده بمونم.»

«راه درست تنها راه ممکن نیست. راه جدیدی پیدا کن.»

اما بالاخره از پس خودم هم بر خواهم آمد.

«اینو فراموش نکن. ذهن تو بهترین سلاح توئه. با هوشت بهشون نارو بزن،

اما فرار نخواهم کرد. اگر هر بار که فائق شدن بر چیزی غیرممکن به نظر می‌رسید تسلیم می‌شدم، حالا اینجا نبودم. من امروز نمی‌میرم

«شاید اگه این‌قدر الکی برای خودت دلسوزی نمی‌کردی، می‌دیدی که برای بالا رفتن از گانتلت هر چیزی رو که لازمت می‌شه، داری.»

: «رابطهٔ اژدهایان واقعاً غیرقابل درکه.» «جدی؟ بهتره گاهی روابط انسان‌ها رو هم بررسی کنی. درست به همین اندازه شرورانه‌ست، فقط آتیش کمتری داره.

دنبال دوستی نباش، وایولت. اتحاد به وجود بیار

فریاد می‌زند: «تسلیم شو!» نمی‌توانم چنین کاری بکنم. اگر روز اول تسلیم شوم، روز دوم چه چیزی انتظارم را می‌کشد؟

جسم و بدنمان هرگز نمی‌تواند محدودیتی برای قوهٔ اراده و عزم ما باشد

«من نمی‌تونم همه رو نجات بدم، مخصوصاً کسی رو که حاضر نیست برای نجات خودش کاری بکنه.»

بذار با واقعیت روبه‌روشون کنم. من نمی‌تونم دستشون رو بگیرم و یه مشت قول توخالی و چرت‌وپرت بهشون بدم و بگم که همه چی به‌خوبی پیش می‌ره و همه موفق می‌شن... که بعد بتونن شب‌ها راحت بخوابن. طبق تجربهٔ من، حقیقت خیلی ارزشمندتره

«بهش بگو اگه بهت آسیب برسونه جایی رو که ایستاده خاکستر می‌کنم.»

شاید از من، کاری بیشتر از تنها زنده ماندن بربیاید.

اگه دنبال جوابین، توی تاریخ دنبالش بگردین.

به‌محض اینکه به احساساتت اجازه بدهی خود را درنبردی دخیل کنند، باخته‌ای.

«قبل از اینکه بمیری بیدار شو!»

برای دشمن هیچ اهمیتی نداره که تو زخمی شدی یا نه. حتی از زخمی شدنت به نفع خودش استفاده می‌کنه

دنبال دوستی نباش، وایولت. اتحاد به وجود بیار.»

«بهم نگو چی فکر می‌کنی، بهم بگو از چی مطمئنی.»

اگر هر بار که فائق شدن بر چیزی غیرممکن به نظر می‌رسید تسلیم می‌شدم، حالا اینجا نبودم.

فراموش کرده بودم که دوست داشته شدن، واقعاً و از ته دل دوست داشته شدن چه حسی داشت، از روزی که پدرم مُرد، سال‌های زیادی می‌گذرد؛ و مادرم... اصلاً نمی‌خواهم به این مسئله فکر کنم؛ اما بعد وایولت آن کلمات را به من گفت، به من اعتماد کرد، قلبش را به من سپرد و من به یاد آوردم. لعنت به من اگر برای نگه‌داشتن این حس تلاش نکنم.

امید چیز بی‌ثبات و خطرناکیه. تمرکزت رو به هم می‌ریزه و به‌جای اینکه روی احتمالات ممکن تمرکز کنه، روی احتمالات بعید تمرکز می‌کنه.

هیچ‌کس تا ابد با کسی دوست نمی‌مونه، میرا. درنهایت کسایی که از همه به ما نزدیک‌تر هستن به طریقی به دشمنمون تبدیل می‌شن حتی اگر به خاطر عشقی از روی خیرخواهی یا بی‌تفاوتی باشه، یا اون‌قدر زنده بمونیم که به آدم بدهٔ داستانشون تبدیل بشیم.

«باید روی چیزایی که می‌تونن تو رو بکشن تمرکز کنی و راهی برای زنده موندن پیدا کنی.»

اینجا همه‌چیز رو ازت می‌گیره تا چیزی رو که توی وجودته آشکار کنه

«طوری ازش محافظت کن که انگار خود منی.»

«بیشتر اژدهایان به سوارانشون زخم می‌زنن؛ اما آندارنا و تایرن هیچ‌وقت به من آسیبی نرسوندن.» «و شایدم می‌دونستن تو از قبل زخم خوردی.»

اما مهم‌تر از آن، اگر بروم، اگر پنهان شوم... هرگز نمی‌فهمم آن‌قدر توان داشتم که اینجا دوام بیاورم یا نه؛ و گرچه اگر بمانم ممکن است با مرگ روبه‌رو شوم، مطمئن نیستم در صورت فرار بتوانم با خودم کنار بیایم.

«راه درست تنها راه ممکن نیست. راه جدیدی پیدا کن.»