بریده‌هایی از کتاب خدمتکار تماشا می کند

گاهی فکر می‌کنم کتاب خواندن تنها کاری است که دوست دارم بکنم.

گاهی فکر می‌کنم کتاب خواندن تنها کاری است که دوست دارم بکنم.

اما آموخته‌ام که مردم بعد از گفتن «بله» خیلی تغییر می‌کنند.

اگر در مسیر رسیدن به این نقطه کمی (یا زیاد) سختی کشیدم، این راهی بود که باید طی می‌شد.

«به نظرم آدم می‌تونه کار بدی کرده باشه، ولی هنوز آدم خوبی باشه. به شرط اینکه کار بد رو با نیت خوبی انجام داده باشه.»

نمی‌دانم چرا در مورد همه‌چیز این‌قدر نگرانم. کاش می‌توانستم از این نگرانی دست بردارم.

سوزت دستش را در ساک‌دستی‌اش می‌کند و تیوب سفیدی را بیرون می‌آورد و می‌گوید: «این بهترین ضدآفتاب با اس‌پی‌اف ۲۰۰ بازاره! تمام موادش طبیعیه. نمی‌تونی اس‌پی‌اف ۲۰۰ رو هرجایی پیدا کنی.» چرا به کرم ضدآفتابی نیاز داریم که اس‌پی‌افش ۲۰۰ است؟ فکر می‌کند برای در آب رفتن باید از میان حلقهٔ آتش بگذریم؟

من هم فقط مادری معمولی‌ام که می‌تواند نه‌چندان حرفه‌ای غذاهای ایتالیایی درست کند؛ اما ایرادی ندارد. معمولی بودن همیشه رؤیای غیرممکن من بود،‌ به همین دلیل خوشحالم که به آن رسیده‌ام.

اگر در مسیر رسیدن به این نقطه کمی (یا زیاد) سختی کشیدم، این راهی بود که باید طی می‌شد.

من خیلی گریه می‌کنم. همه این را به من می‌گویند. هرچند دست خودم نیست! وقتی ناراحتم، گریه می‌کنم. چیزی که درک نمی‌کنم این است که چرا بقیه اغلب وقتی ناراحت می‌شوند گریه نمی‌کنند. حتی نیکو هم دیگر به‌ندرت گریه می‌کند.