بریده‌هایی از کتاب از مردن مادرم خوشحالم

همیشه فراموش می‌کنم که تلاش برای قانع کردن یک فرد غیرمنطقی، غیرمنطقی است.

داستین می‌گوید مامان آشغال‌جمع‌کن است، اما مامان می‌گوید دوست دارد خاطراتِ همه‌چیز را حفظ کند.

می‌داند چطور با من این کار را بکند. درست همان‌طور که می‌تواند بی‌قرار و مضطربم کند و کاری کند که بدنم به‌خاطر نگرانی و ترس منقبض شود، می‌تواند آرامم هم بکند. او این قدرت را دارد. ای‌کاش بیشتر از این از قدرتش در جهت آرام کردن من استفاده می‌کرد.

دارم یاد می‌گیرم که دوست نداشتن کسی چه ابزار قدرتمندی است. دوست داشتن کسی آسیب‌زننده است. حساسیت‌زا است. دردناک است؛ و من در آن‌ها گم می‌شوم. اگر عاشق کسی شوم، شروع به ناپدید شدن می‌کنم.

هدف زندگی‌ام همیشه این بوده که مامان را خوش‌حال کنم و همان کسی باشم که او می‌خواهد. پس بدون او، حالا من چه کسی هستم؟

بیان کلمات بدون اعمال احساسات اصلاً برایم اهمیتی ندارد. اصولاً خودِ احساسات برایم مشکل است؛ نه کلمات.

«لغزش‌ها کاملاً عادی‌ان. وقتی پات می‌لغزه، فقط می‌لغزه. همین! تو رو تعریف نمی‌کنه. از تو یه شکست‌خورده نمی‌سازه. مهم‌ترین نکته اینه که نذاری لغزش باعث بشه کامل سُر بخوری.»

همیشه فراموش می‌کنم که تلاش برای قانع کردن یک فرد غیرمنطقی، غیرمنطقی است.

من دیگر آن فردی نیستم که خوب طاقت می‌آورد. از اینکه آن فردی بودم که خوب طاقت می‌آورد، متنفرم.