بریده‌هایی از کتاب سفر به انتهای شب

از آدم‌ها باید ترسید، همیشه، از آدم‌ها و نه از هیچ‌چیز دیگر.

دیگر موسیقی‌ای برای رقصاندن زندگی درون‌مان باقی نمانده. جوانی‌مان رفته به انتهای دنیا تا در سکوت حقیقت بمیرد

در بچگی نمی‌دانستم آدم‌ها چه جانورانی هستند. دیگر تا آخر عمرم نه به حرف‌های‌شان اعتماد می‌کنم نه به تفکرات‌شان.

وقتی پایت را می‌گذاری توی باتلاق، بی‌بروبرگرد تا گردن فرومی‌روی.