کتاب فلسفه رواقی و هنر شادکامی

از کلمهٔ «رواقی» همچنین به معنای آرام‌بودن یا خودکنترل بودن در برابر ناملایمات استفاده می‌شود.

خدایا به من آرامشی عطا کن تا چیزهایی را که نمی‌توانم تغییر دهم بپذیرم، شهامتی عطا کن تا چیزهایی را که می‌توانم، تغییر دهم؛ و به من خردی عطا کن تا تفاوت این دو را بدانم.

سنکا در حدود سه قرن پس از تأسیس مکتب رواقی می‌نویسد: «پس آیا من از پیشینیان خود پیروی نمی‌کنم؟ بله پیروی می‌کنم اما به خودم اجازه می‌دهم چیز جدیدی را کشف کنم و دیگر چیزها را تغییر دهم یا رها کنم: بندهٔ آن‌ها نیستم اما با آن‌ها موافقم.» به تعبیر یک ضرب‌المثل معروف لاتین «زنون دوست ماست اما حقیقت دوست بزرگ‌تری است.»

خدایا به من آرامشی عطا کن تا چیزهایی را که نمی‌توانم تغییر دهم بپذیرم، شهامتی عطا کن تا چیزهایی را که می‌توانم، تغییر دهم؛

«چرا تو غمگین نیستی؟» گفت: «چون چیزی ندارم که با ازدست‌دادن آن غمگین باشم.»

«احتمالاً فیلسوفان چیزی را می‌گویند که مخالف عقیده [یا «پارادوکسیکال»] است، اما مطمئناً چیزی را نمی‌گویند که مخالف عقل است.»

رواقی‌گری الهام‌بخش فلسفی درمان شناختی رفتاری (سی‌بی‌تی) است، زیرا هر دو رویکرد احساسات را عمدتاً ناشی از باورها و الگوهای تفکر ما (شناخت‌ها) تفسیر می‌کنند. آن‌ها همچنین این فرض را دارند که با تغییر باورهای مرتبط می‌توانیم بر پریشانی عاطفی غلبه کنیم.