از کلمهٔ «رواقی» همچنین به معنای آرامبودن یا خودکنترل بودن در برابر ناملایمات استفاده میشود.
احسان رضاپور
سنکا در حدود سه قرن پس از تأسیس مکتب رواقی مینویسد:
«پس آیا من از پیشینیان خود پیروی نمیکنم؟ بله پیروی میکنم اما به خودم اجازه میدهم چیز جدیدی را کشف کنم و دیگر چیزها را تغییر دهم یا رها کنم: بندهٔ آنها نیستم اما با آنها موافقم.»
به تعبیر یک ضربالمثل معروف لاتین «زنون دوست ماست اما حقیقت دوست بزرگتری است.»
احسان رضاپور
«احتمالاً فیلسوفان چیزی را میگویند که مخالف عقیده [یا «پارادوکسیکال»] است، اما مطمئناً چیزی را نمیگویند که مخالف عقل است.»
احسان رضاپور
رواقیگری الهامبخش فلسفی درمان شناختی رفتاری (سیبیتی) است، زیرا هر دو رویکرد احساسات را عمدتاً ناشی از باورها و الگوهای تفکر ما (شناختها) تفسیر میکنند. آنها همچنین این فرض را دارند که با تغییر باورهای مرتبط میتوانیم بر پریشانی عاطفی غلبه کنیم.
احسان رضاپور