کتاب روانکاو

دو نوع جنایت وجود دارد. اولی پلیس و دادستان و بار سنگین اتهام را به همراه دارد. دومی به قلب افراد ضربه می‌زند

او آرام به جریان سهمگین نفرت مرگبار گوش می‌سپرد

اگر به خاطر تمام این اتفاقات، چنین خرد و داغان نبود، شاید در می‌یافت که تمامیت شغلش کمابیش برمبنای این اندیشه قرار دارد که زمان فقط جراحت‌های وارد شده بر روح و روان را تشدید می‌کند. این زخمها را دوباره جهت می‌دهد. هرگز آنها را التیام نمی‌بخشد

صدای زن جای هیچ مصالحه‌ای را باقی نگذاشت. صدایش سرد و قاطع بود و کاملا معتقد که پسر عزیزش در خلق تمام بلایایی که بر سرش آمده بود، هیچ مسئولیی نداشت و ریکی، روانکاو سابق، می‌دانست که او هرگز همدستی خودش را در این جرایم نخواهد پذیرفت. با خود فکر کرد، ما خلق می‌کنیم و بعد هنگامی که همه چیزِ آن مخلوق اشتباه از کار درمی‌آید، دیگران را شماطت می‌کنیم، در صورتی که معمولا خود ما هستیم که باید مورد سرزنش قرار بگیریم.

او در دنیایی پر از تهدیدهای کاذب و وعده‌های دروغین زندگی می‌کرد

آنچه اغلب ما را تهدید می‌کند و غلبه بر آن از همه دشوارتر است، چیزی است که از درون ناشی می‌شود. فشار و رنج یک کابوس می‌تواند به مراتب سهمگین‌تر از ضربهٔ واقعی یک مشت باشد. و همینطور، گاهی اوقات ضربهٔ مشت نیست که ایجاد درد می‌کند، بلکه احساسی است که در پشت آن نهفته است.

ناگهان ایستاد و به سوی کتابخانه‌ای که در کنار یکی از دیوارهای مطبش قرار داشت خیره شد. متن‌های زیادی در آنجا ردیف شده بود، بیشترشان متون پزشکی بودند و مجله‌های حرفه‌ای. در میان آن کتابها صدها هزار کلماتی جمع شده بود که بدون احساس و از لحاظ بالینی، احساسات انسانی را موشکافی می‌کرد. در همان دم فهمید که تمام آن دانش و معلومات احتمالا برایش بی‌فایده است.