کتاب پاندای بزرگ و اژدهای کوچک

اژدها کوچولو پرسید: «اگه با کسانی ملاقات کنم که از من یا کارهای من خوششون نمیاد، اون‌وقت چی‌کار کنم؟» پاندای بزرگ: «تو باید راه خودت رو بری، بهتره اونا رو گم کنی نه خودت رو!»

اژدها کوچولو گفت: ‫«این درخت چطوری هنوز سر پاست؟» ‫پاندای بزرگ: ‫«اون‌موقع که مشکلات کمتری داشته، ریشه‌هاشو تقویت کرده، حالا دیگه می‌تونه هر طوفانی رو تحمل کنه.»

اژدها کوچولو گفت: «این درخت چطوری هنوز سر پاست؟» پاندای بزرگ: «اون‌موقع که مشکلات کمتری داشته، ریشه‌هاشو تقویت کرده، حالا دیگه می‌تونه هر طوفانی رو تحمل کنه.»

کنار هم که باشیم، هر کاری می‌تونیم انجام بدیم.

اژدها کوچولو: «مهربان بودن با همه سخته.» پاندای بزرگ: «درسته! ... و سخت‌ترین کار اینه که با خودمون مهربون باشیم، اما باید سعی کنیم.»

اژدها کوچولو پرسید: ‫«اگه با کسانی ملاقات کنم که از من یا کارهای من خوششون نمیاد، اون‌وقت چی‌کار کنم؟» ‫پاندای بزرگ: ‫«تو باید راه خودت رو بری، ‫بهتره اونا رو گم کنی نه خودت رو!»

رها کنید تا دچار سختی و عذاب نشوید.

اژدها کوچولو: ‫«چی رو قراره جشن بگیریم؟» ‫پاندای بزرگ: ‫«این‌که زیر بارون نشستم ... با تو!»

«با هم باشیم ... سفر کنیم ... باران بباره.»

اژدها کوچولو پرسید: «حالا چطوری باید ادامه بدی؟» پاندای بزرگ: «گاهی اوقات، حتی کوچیک‌ترین گام هم بهتر از اینه که بنشینی و گامی برنداری.»

«سعی کن برای چیزهای کوچیک وقت بذاری، معمولاً همین چیزها از همه مهم‌ترن.»

گاهی اوقات لازمه یه کم احمقانه رفتار کنی!

گوش دادن به درد دل دیگران، یکی از لطف‌های بزرگ در حق آنها است.

پاندای بزرگ پرسید: ‫«کدومش مهم‌تره ... سفر یا مقصد؟» ‫اژدها کوچولو گفت: ‫«همراه هم بودن!»

اژدها کوچولو: ‫«امروز خیلی ساکتی!» ‫پاندای بزرگ لبخند زد: ‫«فکر نکنم بتونم موقع شنیدن صدای بارون ‫کار دیگه‌ای انجام بدم.»