بریده‌هایی از کتاب فیزیکدان ها

به‌شکل انسانی بهترین راه برای خداحافظی از گذشته اینه که آدم خودشو به دیوونگی بزنه

شما می‌خواین سیاست ارتش و قدرت رو هدایت کنید. در قدم اول باید صاحب یه قدرت باشید، آیا هستید؟

دیوونه بودن هزینه داره، خرج داره

دانایی من ترس از خدا رو در من نابود کرد و همین‌که دیگه از خدا نترسیدم، داناییم ثروتم رو نابود کرد.

هیچی بدتر از این نیست که توی جهان علم معجزه اتفاق بیفته.

یا ما قربانی کردیم یا قتل. یا توی تیمارستان می‌مونیم یا جهان تیمارستان می‌شه، یا ما اینجا از خاطرهٔ بشریت محو و فراموش می‌شیم یا بشریت محو و نابود می‌شه.

نیوتن: دیوانه ولی عاقل. اینشتین: زندانی ولی آزاد. موبیوس: فیزیکدان ولی بی‌گناه.

نیوتن: دیوانه ولی عاقل. ‫اینشتین: زندانی ولی آزاد. ‫موبیوس: فیزیکدان ولی بی‌گناه.

بازپرس: موضوع سرِ قاتل‌ها نیست، موضوع سرِ دیوونه‌هاییه که هر لحظه ممکنه دست به جنایت بزنن. خانم دکتر: خب آدم‌های سالم هم همین‌طورن و تازه خیلی بیشتر

پرستار مونیکا: یعنی اصلاً دوستم ندارید؟ موبیوس: نه، دوستتون دارم مونیکا... وای خدایا... من شما رو دوست دارم. دیوونگی همینه که شما رو دوست دارم.

قانون برای اولین‌بار به تعطیلات رفته، یه احساس غیر قابل توصیف

فقط توی تیمارستان می‌تونیم باز هم فکر کنیم. فکر ما توی آزادی یه مادهٔ منفجره‌س.

بازپرس: بله، بسیار خب، حادثه، اتفاق... توی سر ماه این دومین حادثهٔ اسفناک آسایشگاه سرزیه‌س. (دفترچه یادداشتی را بیرون می‌آورد.) دوازدهم ماه اوت، هربرت جورج بویتلر ـ کسی که خودش را نیوتن، فیزیکدان بزرگ می‌داند ـ دختری پرستار به نام «دوروتی موسر» را خفه کرد. (دفتر یادداشت را می‌بندد.) اون اتفاق هم توی همین تالار افتاد، که اگر پرستار مرد بود، همچین اتفاقی نمی‌افتاد. سرپرستار: واقعاً شما این‌طوری فکر می‌کنید؟ خواهر دوروتی موسر عضو تیم کُشتی انجمن بانوان بود و خواهر ایرنه اشتراوب قهرمان تیم ملی جودو بود. بازپرس: واقعاً؟ شما چی؟ سرپرستار: من وزنه‌بردارم.

‫اینشتین: به‌هرحال آدم باید یه جاهایی خطر کنه. ‫موبیوس: یه جاهایی هم هست که اصلاً نباید خطر کرد. نابودی بشریت یکی از اون‌هاست

ما روان‌شناس‌ها هم نمی‌دونیم، ما روانپزشک‌ها همیشه فقط یه بشر دوست ناامیدِ احساساتی باقی می‌مونیم.

ازم متنفر بود، مثل طاعون. اصلاً از همهٔ آدم‌ها مثل طاعون متنفر بود، البته حق داشت. چون به‌عنوان یه رهبر اقتصادی دلیل بدبختی و زوال آدم‌ها رو می‌دونست که حتی ما روان‌شناس‌ها هم نمی‌دونیم، ما روانپزشک‌ها همیشه فقط یه بشر دوست ناامیدِ احساساتی باقی می‌مونیم.

بازپرس: موضوع سرِ قاتل‌ها نیست، موضوع سرِ دیوونه‌هاییه که هر لحظه ممکنه دست به جنایت بزنن. خانم دکتر: خب آدم‌های سالم هم همین‌طورن و تازه خیلی بیشتر؛

موبیوس: به‌شکل انسانی بهترین راه برای خداحافظی از گذشته اینه که آدم خودشو به دیوونگی بزنه. به‌خصوص اینکه توی دیوونه‌خونه هم زندگی کنه. خانوادهٔ من دیگه می‌تونه با خیال راحت منو فراموش کنه. طرز برخورد من باعث شد که دیگه اونا به سرشون نزنه که بخوان دوباره منو ببینن.

من لال شدم، می‌ترسم که از درون هم لال بشم

توی دنیا هیچ حماقتی بالاتر از جنونی نیست که زن‌ها خودشونو با اون بُکشند.