کتاب جین در فانوس تپه

«دیوارها به‌محض اینکه از آنها عکس آویزان می‌کنی، دوست آدم می‌شوند. دیوار برهنه چشم دیدن هیچ‌کسی را ندارد.»

بیشتر دردسرهای دنیا را آدم‌های احمق درست می‌کنند نه آدم‌های شرور.

شاید... هنوز خیلی هم دیر نشده باشد

اصلاً نمی‌دانست سکوت جین تنها سپرش برابر سیل اشک‌هایش است. جین نباید "به‌هیچ‌وجه" زیر گریه می‌زد.

هیچ‌وقت حسادت نکن جینی. هیچ‌چیزی خانمان‌سوزتر از حسادت نیست.

هر زبان جدیدی شبیه به دری است که به کاخی شاهانه باز می‌شود.

بیشتر دردسرهای دنیا را آدم‌های احمق درست می‌کنند نه آدم‌های شرور.

بعضی‌وقت‌ها هیچ پاسخی بدتر از "نه" نیست، اما گاهی هم هیچ پاسخی شیرین‌تر از آن نیست.

دوست دارد دوروبرش خلوت باشد... درست مثل خودم.

ولی جین بعضی از آدم‌ها خیلی از راه راست فاصله گرفته‌اند و هرچقدر هم که دلشان بخواهد، دیگر نمی‌توانند به آن برگردند.

وقت‌هایی که توی حال و هوایش باشم، می‌توانم یک‌کله حرف بزنم. بقیهٔ اوقات ترجیح می‌دهم ساکت بنشینم.

من هم با امرسون موافقم، گزاف‌ترین بهایی که برای هر خواسته می‌پردازی، همان "خواستن" است. بعضی‌وقت‌ها هیچ‌کس تاب پرداخت چنین بهایی را ندارد.

خانه! جایی خوانده بود، "دل هرکجاست، خانه همان‌جاست."

احساس می‌کرد که انگار تمام این مدت مشغول دویدن بوده، می‌دویده تا به کسی توی جاده برسد، ولی آن فرد مد نظر لحظه‌به‌لحظه از او دورتر می‌شد.

«هیچ‌کدام از ماجراجویی‌ها بی‌تماشای طلوع روز جدید ماجراجویی نمی‌شود جین. خدا می‌داند هر روز با خودش چه می‌آورد. شاید یک پادشاهی سرنگون شود... شاید یک بچه به دنیا بیاید که یک روز درمان سرطان را کشف می‌کند... شاید کسی جایی یک شعر ناب بسراید...»

آهسته گفت: «فکر... فکر نمی‌کردم چیزهایی که من دوستشان دارم هم بمیرند.» «جین، عشق جلوی مرگ را نمی‌گیرد. درست است زندگی‌اش کوتاه بود، ولی خوشبخت بود. توی باغچه خاکش کردیم. بیا باغچه را ببین جین. به‌محض اینکه خبردار شد تو داری برمی‌گردی، حسابی گل کرد.»

«زندگی! با دخترم مهربان باش... عشق! هیچ‌وقت خانهٔ قلبش را خالی نکن.»

"ولی من از دوست‌داشتن بقیه خوشم می‌آید. احساس خوبی به آدم می‌دهد."

اگر فقط هر هزار سال یک بار ستاره‌ها را می‌دیدیم، آن‌موقع می‌فهمیدیم داریم چه منظرهٔ نفس‌گیری را از دست می‌دهیم.»

به این می‌گویند زندگی جین! آدم باید شومینهٔ خودش را داشته باشد. پای آدم جلوی شومینهٔ بقیه گرم می‌شود، ولی قلبش یخ می‌بندد.

قبل‌ازآن فکر می‌کردم تروایی‌ها خیلی احمق بوده‌اند که به‌خاطر چنین چیزی جنگ راه انداخته بودند. ولی آن روز فهمیدم اگر هلن تروایی هم به اندازهٔ رابین من زیبا بوده، ارزش جنگیدن را داشته

مسئله حرف‌هایی نبود که به زبان می‌آورد، مسئله نحوهٔ گفتنشان بود.

تازه چشم‌هایش. چشم‌های او به‌قدری قشنگ بودند که آدم دیگر چشم دیدن هیچ چشمی را نداشت.

زبان انسان می‌تواند جان او را حفظ کند یا آن را بر باد دهد.

نحوهٔ زندگی از محل زندگی خیلی مهم‌تر است

بعضی‌وقت‌ها هیچ پاسخی بدتر از "نه" نیست، اما گاهی هم هیچ پاسخی شیرین‌تر از آن نیست.

حتی شگفت‌انگیزترین مسیرها هم به انتها می‌رسند.

بیشتر دردسرهای دنیا را آدم‌های احمق درست می‌کنند نه آدم‌های شرور. "

"آدم نادان خشم خود را فوری بروز می‌دهد."

هیچ‌چیزی خانمان‌سوزتر از حسادت نیست.