بریده‌هایی از کتاب انتقام بخشش

با ابراز ندامت یا تأسف، نشون می‌دی که ... یه انسانی.

تنهایی امپراتوری است که برخی در آن تخت پادشاهی را می‌بینند و برخی دیگر محدودیت را.

مردن از درد، به‌مراتب باارزش‌تر از زندگی کردن با درد بود.

چه ظلمی است آگاهی! برای برخی این آگاهی به معنای یک تابش خیره‌کننده است، برای برخی دیگر به معنای سقوط و انحلال. اگر برای دستهٔ اول پرده‌ای برداشته می‌شود، برای دستهٔ دوم دیواری کشیده می‌شود که در آن زندانی می‌شوند.

هریک از ما زمانی که در کودکی ناگهان فاصلهٔ بین خود و دیگران را حس کرده‌ایم، این رنج را کشیده‌ایم. آن هنگام که دریافته‌ایم از سایرین جداییم، متفاوتیم، پیکری هستیم تنها در میان پیکر بیگانگان، تنها در میان حصار ذهنی خود.

ما یک اتفاق را نمی‌بخشیم، ما یک شخص را می‌بخشیم. یک عمل همچنان بد باقی می‌ماند، اما کسی به آدم بد تبدیل نمی‌شود. ما نمی‌توانیم یک شخص را در عمل مضری که مرتکب شده است، خلاصه کنیم. بخشش یعنی در نظر گرفتن آن شخص به طور کامل و به جا آوردن احترام و اعتباری که شایستهٔ اوست.

مردن از درد، به‌مراتب باارزش‌تر از زندگی کردن با درد بود.

او که طی چهل و پنج سال، مظهر یک زن «مهربان» بود، حالا تنفر او را سرپا نگه می‌داشت. بدون نفرت، او پیش از این در گورش پوسیده بود.

پس حرف منو تأیید می‌کنی. عادت نداری بهت توجه کنن.

هریک از ما زمانی که در کودکی ناگهان فاصلهٔ بین خود و دیگران را حس کرده‌ایم، این رنج را کشیده‌ایم. آن هنگام که دریافته‌ایم از سایرین جداییم، متفاوتیم، پیکری هستیم تنها در میان پیکر بیگانگان، تنها در میان حصار ذهنی خود. چه ظلمی است آگاهی! برای برخی این آگاهی به معنای یک تابش خیره‌کننده است، برای برخی دیگر به معنای سقوط و انحلال. اگر برای دستهٔ اول پرده‌ای برداشته می‌شود، برای دستهٔ دوم دیواری کشیده می‌شود که در آن زندانی می‌شوند. تنهایی امپراتوری است که برخی در آن تخت پادشاهی را می‌بینند و برخی دیگر محدودیت را.

شهرت، همواره نتیجهٔ افراط است، افراط در نشان دادن استعداد یا افراط در وحشی‌گری؛ افراد عادی، قابلیت این را ندارند که معروف شوند.

شهرت، همواره نتیجهٔ افراط است، افراط در نشان دادن استعداد یا افراط در وحشی‌گری؛ افراد عادی، قابلیت این را ندارند که معروف شوند.

غیرعادی بله، نادرست نه.

کسی که قرار بود اِلیز با او ملاقات کند، از همهٔ آن‌ها سرشناس‌تر بود. شهرت، همواره نتیجهٔ افراط است، افراط در نشان دادن استعداد یا افراط در وحشی‌گری؛ افراد عادی، قابلیت این را ندارند که معروف شوند.