کتاب وینی پو

ایور، الاغ پیر خاکستری، کنار رودخانه ایستاده بود و خودش را در آب تماشا می‌کرد. او گفت: ـ چه قیافه غمناکی! خیلی غمناک است. برگشت و بیست قدم به طرف پایین رودخانه رفت. بعد چلپ‌چلپ‌کنان از رودخانه رد شد و در آن طرف آرام آرام به سوی بالای رودخانه رفت. دوباره خودش را در آب نگاه کرد و گفت: ـ همان‌طور که فکر می‌کردم هیچ فرقی نکرد. غمناک است ولی کسی متوجه نیست. همین که هست.

در آن بعدازظهر طلایی رنگ، پو و پیگلت قدم‌زنان به طرف خانه می‌رفتند. هر دو در فکر بودند و سکوتی طولانی برقرار بود. سرانجام پیگلت گفت: ـ امروز صبح وقتی بیدار شدی، اولین چیزی که به خودت گفتی چی بود؟ پو گفت: ـ من گفتم صبحانه چی داریم. تو چی گفتی پیگلت؟ پیگلت گفت: ـ من از خودم پرسیدم که امروز چه اتفاقات جالبی قرار است بیفتد؟ پو سرش را متفکرانه تکان داد و گفت: ـ فرقی با هم ندارند.