بریده‌هایی از کتاب قتل های الفبایی

هیچ چیز وحشتناکتر از این نیست که به کسانی که به تو نزدیک و برایت عزیز هستند با دیده شک و تردید نگاه کنی ...

ــ تو به چی می‌گویی گناه نابخشودنی؟ ــ نادیده گرفتن بدیهیات.

برای کسی که سعی می‌کند موضوعی را از دیگران پنهان نگه دارد، هیچ چیز خطرناکتر از حرف زدن نست. «حرف زدن» ــ همان طور که یک پیرمرد فرانسوی یک بار به من گفت ــ اختراع انسانها برای جلوگیری از فکرکردن است. درضمن، ابزاری بدون خطاست برای کشف اسراری که انسان سعی می‌کند پنهان کند

«حرف زدن» ــ همان طور که یک پیرمرد فرانسوی یک بار به من گفت ــ اختراع انسانها برای جلوگیری از فکرکردن است.

قیافه یک زن از نظر شما اهمیتی ندارد؟ ولی این از همه مهمتر است. سرنوشت آنها اغلب در گرو همین است

آدم وحشت می‌کند قربان از اینکه می‌بیند مردم این طور عوض می‌شوند.

یک ماهیگیرِ ماهر می‌داند که برای هر ماهی از چه طعمه‌ای استفاده کند.

«حرف زدن» ــ همان طور که یک پیرمرد فرانسوی یک بار به من گفت ــ اختراع انسانها برای جلوگیری از فکرکردن است.

می‌دانی دوست عزیز، اگر سلولهای خاکستری مغز بیکار بمانند، زنگ می‌زنند، می‌پوسند.

دیوانه را جدی باید گرفت دوست عزیز. آدم دیوانه موجود خیلی خطرناکی است.

خُب، انگار این‌جور مواقع انسان واقعاً قدرت تفکرش را از دست می‌دهد. اغلب وقتی دارید راجع به چیزی صحبت می‌کنید، تازه متوجه می‌شوید که کم کم مسائل دارد برایتان روشن می‌شود. مغزتان چنان به کار می‌افتد که خودتان هم نمی‌دانید چطور این اتفاق افتاده. به هرحال با صحبت کردن خیلی چیزها ممکن است روشن شود.

خداوند در عرش نشسته و دنیا در امن و امان است. شیفته این جمله بود. فقط گاهی وقت‌ها به نظرش درست نمی‌آمد ...

اگر سلولهای خاکستری مغز بیکار بمانند، زنگ می‌زنند، می‌پوسند.

همه چیز به نظر آدم بی‌معنی می‌شود ... جسم خودِ آدم هم مزاحمش است، موسیو پوآرو. بویژه موقعی که بیماری شدت پیدا می‌کند. از هیچ چیز خبر نداری، هیچ چیز برایت مهم نیست؛ فقط آرزو می‌کنی دیگر درد نداشته باشی.

اگر کسی خودش را آدم خیلی مهم و والایی بداند، فکر می‌کند حتی یک مزاحمت کوچک هم نباید برایش درست شود. اگر یک مگس چند بار روی پیشانی شما بنشیند و اذیتتان کند، چه کار می‌کنید؟ سعی می‌کنید آن را از بین ببرید. هیچ ناراحتی‌ای هم به دل راه نمی‌دهید. چون شما مهم هستید، نه مگس. شما مگس را می‌کشید و راحت می‌شوید. کاری که می‌کنید از نظر خودتان درست و بی‌نقص است. دلیل دیگرتان برای کشتن مگس ممکن است این باشد که اهمیت زیادی به بهداشت می‌دهید. مگس بالقوه یک منبع خطر برای جامعه انسانی است؛ پس لازم است از بین برود. مغز یک جنایتکار روانی هم به این صورت کار می‌کند.

ــ من از جنگ خوشم نمی‌آید. مردی که کنارش نشسته بود رو به او کرد و گفت: ــ من از طاعون، بیماری خواب، قحطی و سرطان خوشم نمی‌آید ... اما به هرحال اتفاق می‌افتند. مرد جوان با اطمینان گفت: ــ جنگ که قابل اجتناب است. آقای کاست زد زیر خنده و مدتی همان طور خندید و خندید.

یک چیزی را که می‌بینی، بدون اینکه فکر کنی فوراً راجع به آن قضاوت می‌کنی؛ خودت هم متوجه نیستی!

آدم وحشت می‌کند قربان از اینکه می‌بیند مردم این طور عوض می‌شوند.

صبر داشته باش. همه چیز کم کم درست می‌شود. به وقتش.

ــ من از طاعون، بیماری خواب، قحطی و سرطان خوشم نمی‌آید ... اما به هرحال اتفاق می‌افتند. مرد جوان با اطمینان گفت: ــ جنگ که قابل اجتناب است. آقای کاست زد زیر خنده و مدتی همان طور خندید و خندید.

به قول شکسپیر بزرگِ شما، جنگل اجازه نمی‌دهد درختها دیده شوند.

دیوانه است و بدون شک در مرحله پیشرفته‌ای از جنون قرار دارد، و نه قیافه و نه رفتارش، هیچ‌کدام چنین چیزی را نشان نمی‌دهند.

منطق افراطی از ویژگیهای جنون حاد است.

آدم بالاخره به هرچیزی عادت می‌کند

ــ دیوانه را جدی باید گرفت دوست عزیز. آدم دیوانه موجود خیلی خطرناکی است.

یک دیوانه هم مانند یک عاقل برای کاری که انجام می‌دهد ــ با توجه به طرز فکر ویژه و جهت‌دار خودش ــ دلیل و منطق دارد.

انسان وقتی فرصتی برای ابراز وجود و تشریح شخصیت خود به دست می‌آورد، نمی‌تواند مقاومت نشان دهد و جلو زبانش را بگیرد. و هر بار خودش را لو می‌دهد.

دانلد فریزر کمی با تردید به پوآرو نگاه کرد و گفت: ــ شما کی هستید؟ از افراد پلیس نیستید؟ پوآرو گفت: ــ من از پلیس بهتر هستم. او بدون اینکه بخواهد بی‌جهت از خودش تعریف کرده باشد این حرف را زد. از نظر خودش، عین حقیقت بود.

گفت: ــ من از جنگ خوشم نمی‌آید. مردی که کنارش نشسته بود رو به او کرد و گفت: ــ من از طاعون، بیماری خواب، قحطی و سرطان خوشم نمی‌آید ... اما به هرحال اتفاق می‌افتند.

یعنی به نظر تو من چه کار باید بکنم دوست عزیز؟ تحقیقات عادی را که پلیس بهتر از من انجام می‌دهد. تو همیشه اصرار داری که من مثل سگ این طرف وآن طرف بدوم.