آنان با چشم خود میدیدند که ستمکاران به زشتکاری و فساد پرداختهاند و باز منعشان نمیکردند و این سکوت به خاطر علاقهٔ به مال بود که از آنان دریافت میکردند و نیز به خاطر ترسی بود که از آزار و تعقیب آنان به دل راه میدادند در حالی که خدا میفرماید: از مردم نترسید و از من بترسید و میفرماید: مردان مؤمن دوستدار و رهبر و عهدهدار یکدیگرند همدیگر را امر به معروف و نهی از منکر میکنند.