در منابع علمی روانشناختی، تعاریف مختلفی از اهمالکاری ارائه شدهاست که برخی از آنها را ذکر میکنیم:
۱. تأخیر عمدی در آغاز یا اتمام کارهای مهم؛
۲. ضعف در خودتنظیمی و به تأخیر انداختن آنچه برای رسیدن به هدف مهم است؛
۳. موکول کردن تکالیف و وظایف به آینده بدون دلیل منطقی؛
۴. به تأخیر انداختن کارها با وجود آگاهی از نتایج منفی آن؛
۵. به آینده موکول کردن کاری که تصمیم به اجرای آن گرفتهایم؛
۶. تأخیر کار بهسبب ناخوشایندی آن؛
۷. تأخیر هدفمند و همیشگی در شروع و تکمیل کارها، تا حد رسیدن به احساس ناراحتی.