کتاب مجموعه آثار چخوف (جلد دوم)

انسان فقط در مورد کسی حسادت می‌کند که عاشقش باشد

شناخت روح انسان سخت است اما شناخت روح خویش، سخت‌تر.

تقدیر، گاهی اوقات به خود اجازه می‌دهد مرتکب شوخی‌های تلخ و زهرآگین شود!

«بگو چه می‌خوانی تا بگویم کیستی»

نیش آدمیزاد از نیش مار خطرناک‌تر است!

عشق و حسادت، انسان را به موجودی متنفر از نوع بشر و بی‌انصاف وبی‌رحم مبدل می‌کند!

اگر بنا باشد به هر دختری که در زیر این گنبد کبود سر راهم قرار می‌گیرد دل ببندم، به یک دل نه که به دل‌ها نیاز خواهم داشت و تازه، ای بسا که لقمه، زیادی چرب باشد...

اگر خوشبخت نباشید کسی جز خودتان را مقصر ندانید! بله، پس خیال کرده‌اید که چی؟ انسان آفریننده خوشبختی خود است. اگر بخواهید شما هم می‌توانید خوشبخت شوید، اما نمی‌خواهید، لجوجانه از خوشبختی احتراز می‌کنید.

نه موسیقی بلدم، نه رقص، نه خوشمزگی، نه بذله‌گویی... آدمی هستم یکسره بی‌استعداد

این روزها آدم‌های مضحک دنیا را پر کرده‌اند!

همه آدم‌های متقلب و حقه‌باز و کلاش، معمولاً ظاهری نجیبانه و مردانگی آمیخته به اعتماد به نفس دارند

فراموش نکنید که زیبایی زن - هرچه می‌خواهد باشد - محال است بتواند پوکی مغزش را جبران کند.

رخ آیینه روح است

بگو چه می‌خوانی تا بگویم کیستی

فارغ‌التحصیلان مؤسسات ویژه یا بیکارند یا به‌مشاغلی می‌پردازند که هیچ ربطی به حرفه‌شان ندارد، از همین روست که در حال حاضر تحصیلات‌عالی فنی در کشورمان نتایج سودمندی به بار نمی‌آورد...

آدم درستکار یا کارش را بلد نیست یا ماجراجو و وراج و... احمق است. خدا نصیب نکند!.. این نوع آدم‌ها نمی‌دزدند، نمی‌دزدند اما در عوض یک وقت به چنان لقمه چرب و نرمی چنگ می‌اندازند که آدم انگشت به دهان می‌ماند... نه عزیزم، خداوند ما را گرفتار این درستکارها نکند!..

کی دیده شده که منطق مرد بر منطق زن غالب شود؟

آقایان مهم آن است آدم کمتر فکر کند! گور پدر تجزیه و تحلیل!..

- در عصر ما دیدن یک آدم خوشبخت جزو عجایب روزگار است، درست مثل آن است که انسان فیل سفید رنگی ببیند.

آن زمان‌ها چه پریچهره‌هایی داشتیم! خدای من چه پریچهره‌هایی! زیبارویان هوش ربا! اما حالا چه؟ کو یک پریرو؟ دریغ از یک زن خوشگل! انسان، این روزها به جای دیدن زن واقعی، با یک مشت دم جنبانک و ماهی کولی روبرو می‌شود... یکی بی‌ریخت‌تر از دیگری...

کسی که صرفاً با دو سه نگاه خاطرخواه شود قاعدتاً باید خیلی جوان و صاحب احساسات شاعرانه باشد

اگر روزی همه آدم‌ها قرار بگذارند که با هم صادق و یکدل شوند، همه چیزشان را از دست خواهند داد.

زنان هرزه هم پیش از سقوط در ورطه تن‌فروشی، مقاومت و مبارزه می‌کنند، با وجود این خود را در معرض فروش قرار می‌دهند.

پوشکین را عقیده بر این بود که شهرت وصله درخشانی است بر جامه‌ای ژنده.

من نمی‌فهمم مردم چه حوصله‌ای دارند زن بگیرند! با این عمر کوتاه و آزادی محدود چرا دست و پایشان را در بند می‌کنند؟

رخ آیینه روح است

تبخیرهای سبزه بهاری هوا را اشباع کرده بود و با لطافت خود، ریه‌های سالمم را نوازش می‌کرد. هوا را حریصانه می‌بلعیدم، مناظر پیرامونم را با چشم‌هایی آکنده از وجد تماشا می‌کردم، بهار و جوانی را احساس می‌کردم و چنین می‌انگاشتم که توس‌های جوان و علف‌های حاشیه جاده و حشرات پرهیاهوی بهاری، در این احساس با من شریک بودند. با خود فکر می‌کردم: «با وجود این همه فضا برای زیستن و اندیشیدن، سبب چیست که بشر در آلونک‌های تنگ و در آرمان‌های تنگ و باریک خود، تنگ هم وول می‌خورد؟ چرا نمی‌آید اینجا زندگی کند؟» و تخیل در آن لحظه شاعرانه‌ام مایل نبود به زمستان و به نان - به دو اندیشه اندوهباری که شاعران را به پترزبورگ سرد و عاری از لطافت شاعرانه، و به مسکوِ ناتمیزی که به شاعران حق‌التالیف می‌پردازد اما الهام نمی‌بخشد، می‌راند- بیندیشد و با چنین افکاری مزاحم خود شود.

این روزها تجار هم به لباس روشنفکرها درآمده‌اند

ساکت! کسی از تو نظر نخواسته! - لازم هم نیست از من نظر بخواهند... نخواسته می‌گویم.

آدم هرچه می‌خواهد باشد مهم آن است که آرامش روحی داشته باشد