بریده‌هایی از کتاب آنی شرلی ریلا در اینگل ساید (کتاب هشتم)

هروقت شک و تردید به جانت چنگ انداخت این را به یادت بیاور. محکم روی صندلی‌ات بنشین، دسته‌هایش را محکم بگیر و چند بار بگو، "اسلحه چیز خوبی است، ولی خداوند قدرتمندتر است. او حامی ماست و هرچه دیکتاتور بگوید، اهمیتی ندارد. "

«خیلی سخت است که احساس کنی ترسویی. »

مالک بهشت و عشق و خوشبختی بودن به درون آدم بستگی دارد، نه به دنیای پیرامونش.

شاید جسم انسان، آرام و مرحله‌به‌مرحله رشد کند، ولی روح با جهش‌هایی بلند و ناگهانی بزرگ می‌شود و زمانی به والاترین درجه‌اش می‌رسد

هیچ‌وقت از رفتن هیچ‌کس به جنگ خوشحال نمی‌شوم. فقط می‌دانم که همه مجبورند بروند، مگر اینکه تصمیم بگیریم طرف‌دار دیکتاتور شویم

به یاد آوردن سختی‌ها تلخ‌تر از همیشه فکر کردن به آنهاست.

حالا که نمی‌توانم عاشقت باشم دلم می‌خواهد به تو افتخار کنم.

تکهٔ کوچکی از نور مهتاب برای خوش‌گذرانی پری‌های دریایی کافی است.

چه تند برود چه آهسته، در انتها فقط مرگ پیش روی اوست.

گرترود خیال‌پردازانه گفت: «نمی‌دانم رستگارشدن در برابر دردی که داریم تحمل می‌کنیم، پاداش ارزشمندی است؟ رنجی که دنیا دارد در آن دست و پا می‌زند، رنج ناشی از تولد عصری عجیب و فوق‌العاده است؟ یا به هیچ نتیجه‌ای نمی‌رسد، مثل تلاش چند مورچه مقابل پرتوی سوزان میلیون‌ها میلیون خورشید. وقتی لانهٔ مورچه‌ها خراب می‌شود و نیمی از ساکنین آن می‌میرند، احساس نمی‌کنیم اتفاق چندان ناگواری افتاده. آقای مردیت! فکر می‌کنید ما به چشم نیرویی که جهان را می‌گرداند مهم‌تر از مورچه‌هایی باشیم که جلوی چشممان می‌میرند؟»

محبت و وفاداری جواهراتی‌اند که هرجا پیدا شوند، ارزشمندند.

انسان‌ها خیلی زود بی‌هیچ مقاومتی خود را با شرایط پیش‌آمده وفق می‌دهند.

بیایید واقعیت را قبول کنیم؛ مثل همهٔ ملت‌هایی که در گذشته مورد ظلم واقع شدند، شجاعت به خرج دادند و در انتها مجبور شدند شکست را بپذیرند.

پیروزی با شیطان نیست. دست غیب با ماست و نمی‌گذارد بشریت فنا شود

باور من این است که کشوری که جوانانش برای دفاع از آن آمادهٔ جان‌فشانی‌اند، به‌خاطر ازخودگذشتگی آنها به افق جدیدی دست پیدا می‌کند.

وقتی مجبور شویم کاری را انجام بدهیم، توانایی‌اش را هم به دست می‌آوریم.

سوزان گفت: «صبر مثل مادیانی است که هرقدر هم خسته باشد به راهش ادامه می‌دهد. »